Gry do-słowne

Elżbieta Musiał została uhonorowana Nagrodą im. J. Słowackiego w 2018 roku za swoją twórczość poetycką, w tym za innowacyjne podejście do formy poematu. Wśród wielu wyróżnień znalazły się również Świętokrzyska Premiera Literacka z 2001 roku za dzieło „Tatuaż z obłoków” oraz pierwsza nagroda w II Konkursie Literackim im. Stefana Żeromskiego w 2014 roku za poemat „Mówię pochyloną cambrią”. Dostała też Nagrodę im. Piotra Kuncewicza w 2015 roku. Jej twórczość została doceniona także na XXXV Międzynarodowym Listopadzie Poetyckim w 2012 roku za poemat „Na zdjęciu wciąż żyjemy”.Kinga Młynarska opisuje erudycyjny poemat Elżbiety Musiał jako eksplorację czasu, przemijania i śmierci. Jest to głęboka analiza esencji bytów, która nie tylko dotyka ludzi i zwierząt, ale obejmuje również miasta. W „Grach do-słownych” pamięć dialoguje, ukazując różne perspektywy – od wspomnień kobiet i mężczyzn po pamięć zwierząt, takich jak koty. Rozważania nad związkiem pamięci z emocjami i moralnością prowadzą do refleksji nad fundamentalnymi, choć nieuchwytnymi tajemnicami istnienia.Fragment tekstu „Dziennik intymny I … czyli pestka” zadaje pytanie o intymność, ukazując wpływ głęboko zakorzenionych wspomnień i emocji. Opisuje delikatność nowo powstających związków i introspekcję samotnego człowieka, który zmaga się z duchową zażyłością niczym sakramentalne połączenie. W tym poetyckim wyrazie zawiera się ulotny moment połączenia, który może zmienić coś tak małego, jak ziarno piasku.