Fonetyka języków wschodniosłowiańskich XVI-XVII w. w zwierciadle grafiki łacińskiej wer. rosyjska

Magdalena Janas w swojej książce podejmuje szczegółowe badanie dotyczące sposobu, w jaki teksty wschodniosłowiańskie z XVI i XVII wieku, zapisane alfabetem łacińskim, oddają autentyczne brzmienie języka starorosyjskiego, starobiałoruskiego oraz staroukraińskiego. Podstawą jej analizy były cztery ważne źródła z tego okresu: „Rękopis z Hoduciszek” (odpis Statutu Litewskiego z 1588 roku), „Ecphonemata liturgiey greckiey”, „Pacta wiecznego przymierza” oraz „Placzewnaja recz”. Źródła te powstały w czasie, kiedy z języka staroruskiego wyłoniły się języki wschodniosłowiańskie, co umożliwiło identyfikację wspólnych i unikalnych cech fonetycznych rosyjskiego, ukraińskiego i białoruskiego.Janas niezwykle starannie przeanalizowała fonemy zawarte w tych tekstach, zwracając szczególną uwagę na ich reprezentacje w łacińskim zapisie, jak również na ich pozycję w słowie i kontekst sąsiednich dźwięków. Wyniki tych badań poddała rzetelnej interpretacji, starannie wpisując je w kontekst historycznojęzykowy. Dzięki temu udało się jej uwypuklić i wyjaśnić różnorodne zjawiska fonetyczne oraz określić ich genezę językową. Publikacja ta znacząco wzbogaca naszą wiedzę o historii i ewolucji systemów językowych oraz graficznych wschodniosłowiańskich języków, a także ich fonetyki, morfologii i słownictwa.Z recenzji dr hab. Haliny M. Chodurskiej, emerytowanej profesor Uniwersytetu Pedagogicznego, dowiadujemy się, że monografia ta jest wartościowym wkładem w problematykę historii językoznawstwa wschodniosłowiańskiego. Magdalena Janas, doktor nauk humanistycznych i lingwistka, specjalizuje się w historycznej fonetyce języków wschodniosłowiańskich.