Fed Bena Bernanke

Kiedy Ben Bernanke został mianowany przewodniczącym Rezerwy Federalnej w 2006 roku, wielu maklerów oraz inwestorów debatowało nad tym, czy ktoś inny mógłby godnie zastąpić Alana Greenspana, uznawanego za legendę w świecie finansów. Bernanke musiał stawić czoła dużemu wyzwaniu, które wynikało z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, świat bankowości centralnej jest nieugiętym obszarem, gdzie skuteczne prowadzenie polityki gospodarczej wymaga niezwykłej zręczności i nieco szczęścia. Po drugie, objęcie urzędu po tak wpływowym liderze wymagało subtelnej równowagi pomiędzy kontynuacją dotychczasowej polityki a wprowadzaniem własnych innowacji.Chociaż Bernanke miał możliwość czerpania z doświadczeń swojego poprzednika, Greenspana, zarówno w sferze ekonomii, jak i polityki, społeczeństwo nie oczekiwało radykalnych zmian. To nawiązanie dokazująco podkreślił John McCain podczas kampanii prezydenckiej w 2000 roku, żartując, że nawet po śmierci Greenspana usiadłby go w fotelu w okularach przeciwsłonecznych. Pomimo szacunku dla dokonań Greenspana, Bernanke dążył do wprowadzenia własnych pomysłów i wizji. Jego kadencja przypadła jednak na jeden z największych kryzysów w historii gospodarki światowej. Celem każdego banku centralnego jest zapewnienie stabilnego wzrostu gospodarczego, który pozwala na minimalizację bezrobocia bez generowania inflacji. Greenspan, chociaż uważany za mistrza, pod koniec swojej kariery dopuścił do nadmiernego rozgrzania gospodarki, szczególnie w sektorze nieruchomości i kredytów.Wokół Rezerwy Federalnej i jej przewodniczącego narosło wiele mitów i nieporozumień. Książka „FED” autorstwa Ben Bernanke dostarcza realistycznego i wielowymiarowego spojrzenia na te kwestie, umożliwiając czytelnikom samodzielne formułowanie opinii.