Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka. Miłość i korona

Czasem kobieta stoi przed dylematem wyboru pomiędzy obowiązkiem, karierą, władzą a miłością. Dla królowej taki wybór wydaje się oczywisty, ponieważ co może być ważniejsze od korony? Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka pokazuje jednak, że prawdziwe uczucie może przynieść nagrodę, bo miłość bywa hojna i potrafi wynagrodzić tych, którzy jej wiernie służą. Eleonora jest jedną z postaci przedstawionych w cyklu opowieści Janiny Lesiak o polskich władczyniach. Charakteryzują ją niezłomność, lojalność, uczciwość i mądrość. Mimo że na Zamku Królewskim w Warszawie, gdzie spędziła trzy lata, nie pozostawiono po niej śladów, zasługuje na pamięć i szacunek. Takie wyjątkowe kobiety wzbogacają nasze życie, oferując lekcje rozumu, odwagi, charakteru, piękna i wdzięku. Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka jest doskonałym przykładem nauczycielki, od której warto się uczyć.Biskup Andrzej Trzebicki, bliski przyjaciel królowej, opisał ją jako kobietę, która od młodego dziewczęcia przekształciła się w dojrzałą kobietę. Zachowała dziecięcy urok, ale zyskała też powagę godną matrony, co tworzy wyjątkową mieszankę. Jest nadal zwinna i lekka, lecz teraz emanuje pewnością siebie, świadoma swojej wartości i wymaga szacunku. Jest urokliwa i dostojna, zarówno poważna, jak i pełna radości, ale przede wszystkim niewzruszona w swojej wierności wobec męża i króla, co stanowi jej największy atut.