Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Elegijna świadomość romantyków
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Jak można poradzić sobie z głęboką stratą? Jak osiedlić się w teraźniejszości i poczuć się jak w domu w otoczeniu ruin i grobowców? Te kluczowe pytania dotyczące tożsamości, doświadczania czasu i przestrzeni stały się istotne dla romantycznego podejścia do elegii. W pierwszej połowie XIX wieku elegia w Europie przestała być definiowana przez sztywne ramy formalne. Romantycy woleli odnosić się do elegijności jako specyficznego sposobu postrzegania i odczuwania świata, uznając ją za przeciwieństwo idylliczności. Jednak niemożliwe jest zachwyt nad idyllicznością bez lęku przed jej utratą. Poeci starali się uchwycić to zjawisko poprzez odwołania do tradycji pastoralnej. Świadomość elegijna, wyrażająca przekonanie, że literatura jest zapisem zmagań z życiem, odzwierciedla poczucie, że mimo najskrytszych pragnień i planów, rzeczywistość często nie spełnia naszych oczekiwań i pozbawia nas iluzji, w które chcielibyśmy wierzyć.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Jak można poradzić sobie z głęboką stratą? Jak osiedlić się w teraźniejszości i poczuć się jak w domu w otoczeniu ruin i grobowców? Te kluczowe pytania dotyczące tożsamości, doświadczania czasu i przestrzeni stały się istotne dla romantycznego podejścia do elegii. W pierwszej połowie XIX wieku elegia w Europie przestała być definiowana przez sztywne ramy formalne. Romantycy woleli odnosić się do elegijności jako specyficznego sposobu postrzegania i odczuwania świata, uznając ją za przeciwieństwo idylliczności. Jednak niemożliwe jest zachwyt nad idyllicznością bez lęku przed jej utratą. Poeci starali się uchwycić to zjawisko poprzez odwołania do tradycji pastoralnej. Świadomość elegijna, wyrażająca przekonanie, że literatura jest zapisem zmagań z życiem, odzwierciedla poczucie, że mimo najskrytszych pragnień i planów, rzeczywistość często nie spełnia naszych oczekiwań i pozbawia nas iluzji, w które chcielibyśmy wierzyć.
