Dziewczynka, która nie potrafiła nienawidzić wyd. specjalne

Lidia miała zaledwie trzy lata, gdy trafiła do obozu Auschwitz. Aby uniknąć okrutnego wzroku doktora Mengele, chowała się pod pryczą. Choć nie zawsze udawało się jej uciec, wspomnienia bolesnych eksperymentów pozostały z nią na zawsze. Po zakończeniu wojny znalazła nowy dom, ponieważ jej biologiczna rodzina została rozdzielona przez wojnę. W późniejszych latach życia Lidia odkrywa, że jej matka przeżyła i mieszka w odległej Rosji, gdzie nigdy nie zaprzestała poszukiwań ukochanej córki. Lidia Maksymowicz była jedną z miliona pięciuset tysięcy ludzi, którzy przeszli przez piekło Auschwitz, i jedną z zaledwie siedmiu tysięcy, którym udało się doczekać wyzwolenia z obozu, z numerem wytatuowanym na ramieniu. Długo maskowała ten znak, przyklejając plaster, by nie musieć odpowiadać na kłopotliwe pytania, jednak nigdy nie zdecydowała się go usunąć. Teraz, mając odwagę mówić o straszliwych doświadczeniach, które odebrały jej dzieciństwo i stanowiły najcięższą próbę człowieczeństwa, dzieli się swoją historią. Blisko 70 lat później numer 70072 całuje papież Franciszek, uznając go za symbol triumfu nad nienawiścią.