Dziewczyna, która skoczyła do morza

Od dłuższego czasu miałam w planach przeczytanie „Dziewczyny, która skoczyła do morza”, jednak za każdym razem trafiały się inne tytuły, które bardziej mnie wtedy interesowały. Ostatecznie udało mi się po nią sięgnąć i trochę żałuję, że zrobiłam to dopiero teraz.

Choć książka nie jest długa, autorce udało się stworzyć pełną i wyjątkową historię. Już od pierwszych stron zostałam wciągnięta w przedstawiony świat, a całość pochłonęłam bardzo szybko. Największe wrażenie zrobiła na mnie relacja między bohaterami, była niezwykle urocza i sprawiła, że z ogromnym zainteresowaniem śledziłam ich losy.

Nie wszystko jednak było dla mnie idealne. W niektórych momentach akcja trochę zwalniała, przez co zdarzało mi się lekko nudzić. Mimo tego nie odebrało mi to przyjemności z czytania i nadal uważam, że była to bardzo dobra lektura.

Mina nie zawsze zachowywała się tak, jak można by tego oczekiwać, a jej wybory czasami były dość impulsywne. Jednak właśnie dzięki temu stała się bardziej wiarygodną postacią. Była młodą dziewczyną, która dopiero poznawała świat, więc jej błędy wydawały się naturalne. Shina również szybko zdobył moją sympatię, szczególnie podobało mi się to, jak wiele troski i zaangażowania okazywał Minie.

Zakończenie nie było dla mnie wielkim zaskoczeniem, ale dokładnie takiego finału chciałam. Losy bohaterów sprawiły, że zasłużyli na taki koniec i cieszę się, że historia potoczyła się właśnie w ten sposób. Jeśli autorka zdecyduje się wydać kolejną książkę fantasy, z chęcią dam jej szansę.

Od razu przyznam się, że kupiłam tę książkę ze względu na piękną okładkę, ale dużą rolę w mojej decyzji odegrało również czerpanie z mitologii koreańskiej. Axie Oh wprowadza do swojego świata przedstawionego elementy głównie z mitu zwanego po angielsku "The Tale of Shim Cheong" i myślę, że jej historia okaże się idealną propozycją dla miłośników koreańskiego folkloru i dawnej kultury.

Mówiąc o tej książce na wstępie należy wspomnieć, że jest to jednotomówka. Niesamowicie mnie to ucieszyło, przez to, że ostatnimi czasy prawie każda powieść fantasy ma swoje kontynuacje i trudno znaleźć krótką historię, którą można skończyć już w parę godzin. Jak się okazuje, autorka nieźle poradziła sobie z prowadzeniem akcji; nie miałam wrażenia, że wszystko dzieje się za szybko, ani też nie czułam, by momentami się ona rozwlekała. Wszystko zostało tutaj idealnie wyważone. 

Jeśli chodzi o naszą główną bohaterkę, Minę, została ona wykreowana na osobę, która jest gotowa poświęcić swoje dobro i szczęście dla brata czy też ludu, który oczekuje na nią, gdy ta trafia do Królestwa Duchów. W tym podobna jest do Shina, który nie od razu znajduje się na liście jej ulubionych osób. Końcówka powieści uświadamia nam, jak wiele on sam poświęcił dla innych. Podobało mi się, w jaki sposób została ukazana relacja tej dwójki - od początkowej wzajemnej niechęci do współpracy i aż w końcu ku silniejszemu uczuciu. W ich wspólnych scenach od razu można było wyczuć wzajemne zainteresowanie, mimo, że oni sami się do tego nie przyznawali.

Sam styl pisania Axie Oh zachęcał mnie do czytania kolejnych stron jej powieści. Piękny, niemal poetycki język widoczny zwłaszcza we fragmentach ze wspomnieniami Miny potrafił przenieść moją wyobraźnie w odpowiednie miejsca i pokazać w pełnych barwach jej świat.