Dziennik podróży z Rzymu do Florencyi

Podróż z Rzymu do Florencji, którą Henrietta Ankwiczówna odbyła 4 maja 1830 roku, jest wyjątkowa pod wieloma względami. Jej dziennik, liczący 82 strony, został szczegółowo zapisany przez dziewiętnastoletnią dziewczynę, która zadziwiała swoją wiedzą o Italii, jej dziedzictwie kulturowym i artystycznym. Opisuje on wyprawę, którą odbyła w towarzystwie rodziców, kuzynki oraz szerszego grona znajomych, co dostarcza zarówno interesujących faktografii, jak i językowych spostrzeżeń. Henrietta, znana także jako Henryka Ewa Ankwiczówna, urodzona w Machowej, później osiedliła się z rodzicami w Krakowie, w Willi Decjusza. W Rzymie spotkała Adama Mickiewicza, który uwiecznił ją w kilku swoich dziełach, często określając ją jako Ewę, przewodniczkę lub adresatkę poezji. Dziennik Ankwiczówny, sporządzony na życzenie Mickiewicza, zawiera wspomnienia o jego utworach, które dawały jej radość i ukojenie. Tekst, przechowywany obecnie w Bibliotece Polskiej w Paryżu, został zinterpretowany i przetransponowany przez Marię Cieślę-Korytowską, która wzbogaciła go wstępem, notami oraz ilustracjami włoskich zabytków. Publikacja ta jest wzbogacona o reprodukcje rękopisu, które dzięki profesjonalnemu opracowaniu graficznemu stały się bardziej dostępne dla czytelników.