Drzwi percepcji. Niebo i piekło

Meskalina jest substancją halucynogenną naturalnie występującą w niektórych kaktusach, jak na przykład w pejotlu, znaną od wieków rdzennym mieszkańcom Ameryki. Choć udało się ją zsyntetyzować w laboratorium pod koniec XIX wieku, jej pełne działanie pozostawało długo nieodkryte dla naukowców. Brytyjski pisarz i eseista, Aldous Huxley (1894–1963), postanowił osobiście zbadać wpływ tej substancji, wybierając się w podróż do najgłębszych zakamarków swojego umysłu, w świat niecodziennych wizji i znaczeń. Co wyszło z konfrontacji Huxleya z meskaliną? Rezultatem były dwa eseje: „Drzwi percepcji” (1954) i „Niebo i piekło” (1956), w których Huxley szczegółowo opisał swoje doświadczenia i refleksje. Te psychodeliczne przeżycia znacząco wpłynęły na jego postrzeganie rzeczywistości, religii, sztuki i ludzi. Czy zatem drzwi percepcji, raz uchylone, mogą być kiedykolwiek zamknięte? Dzieło to stało się swego rodzaju biblią dla subkultury hippisów, a Jim Morrison, zainspirowany lekturą, nazwał swój zespół „The Doors”. Dajmy się więc ponownie poprowadzić przez Huxleya w tę niezwykłą podróż przez drzwi percepcji.