Dom pająka

Paul Bowles to postać w literaturze XX wieku nie do przecenienia. Jego unikatowy styl oraz klarowna narracja na nowo definiują literackie doświadczenie. Joyce Carol Oates określiła go jako pisarza jedynego w swoim rodzaju, co doskonale odzwierciedla się w prozie Domu pająka. Na pierwszy rzut oka można dostrzec wpływy Baśni tysiąca i jednej nocy: Amerykanin John Stenham wraca do hotelu przez zawiły labirynt uliczek starożytnego miasta, prowadzony przez autochtonicznego Berbera. Dla wielu pisarzy mogłoby to być początkiem przygodowej narracji, lecz Bowles traktuje tę sytuację jako możliwość głębszej analizy psychiki swego bohatera — oczarowanego i samowystarczalnego emigranta. Stenham, będąc pisarzem, zdaje się być lustrzanym odbiciem samego Bowlesa, który zakochał się w Maroku, gdzie spędził większą część życia i bazując na tym doświadczeniu, kreował swoje historie. W tej powieści jednym z kluczowych bohaterów jest Marokańczyk, co pozwala na wniknięcie w myśli i motywacje „Innego”, tym samym różnicując tę książkę od jego wcześniejszego dzieła Pod osłoną nieba. Pod atmosferą zagadki i zagrożenia, z elementami thrilleru politycznego, książka przyciąga czytelników opowieściami o ucieczkach i pościgach, pozostawiając wrażenie pierwszorzędnej literatury sensacyjnej.Fabuła osadzona jest w Maroku, w historycznie znaczącym dla tego kraju okresie. Główne postaci to amerykański pisarz i były komunista, zagubiony młody arab chłopiec wychowany w ortodoksyjnej wierze islamskiej oraz amerykańska rozwódka o liberalnych poglądach. Ta trójka wplątana jest w wir politycznych i społecznych zawirowań Fezu roku 1954. Bowles, w swoim niepowtarzalnym stylu, odkrywa przed nami kulturowe różnice, które mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji. Wydana po raz pierwszy w 1955 roku powieść, teraz debiutuje w Polsce, opatrzona wstępem Francine Prose.Urodzony w Nowym Jorku w 1910 roku Paul Bowles, już jako młody człowiek, wyjechał bez poinformowania nikogo do Paryża. W 1931 roku, razem z nauczycielem muzyki Aaronem Coplandem, odwiedził po raz pierwszy Maroko. Zaczynał jako kompozytor, tworząc muzykę m.in. do sztuk Tennessee Williamsa. Po ślubie z pisarką Jane Auster, osiedlił się w Tangerze, gdzie oboje, mimo skomplikowanych relacji osobistych, trwali jako lojalni przyjaciele. Po wojnie Bowles skoncentrował się na pisarstwie, a jego pierwsza powieść, Pod osłoną nieba, trafiła na listę bestsellerów New York Timesa w 1950 roku i później została zekranizowana przez Bernarda Bertolucciego. W kolejnych latach opublikował jeszcze kilka powieści, liczne opowiadania, przekłady dzieł, zwłaszcza Mohammeda Mrabeta, oraz artykuły podróżnicze. Paul Bowles zmarł w Tangerze w 1999 roku.