Dolina Śmierci. Wspomnienia więźnia z obozu koncentracyjnego Gusen

Józef Żmij, urodzony w 1897 roku w Goczałkowicach Górnych na Śląsku, w regionie znajdującym się wtedy pod zaborem pruskim, pochodził z ziemi pszczyńskiej, która mimo zaborów skutecznie zachowała swoją polskość. Według spisu powszechnego z 1910 roku aż 80% jej mieszkańców identyfikowało się jako Polacy. W domu Żmijów zawsze obecne były książki i prasa w języku polskim, co w znacznym stopniu wpłynęło na kształtowanie się postaw życiowych Józefa. Brał on aktywny udział w powstaniach śląskich oraz organizacji plebiscytu z 1921 roku. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Żmij stał się znanym działaczem społecznym, a od 1934 roku pełnił funkcję burmistrza Pszczyny, przyczyniając się do znacznego rozkwitu miasta.Niestety, wybuch II wojny światowej przyniósł mu bolesne doświadczenia – szybko padł ofiarą niemieckich represji i w maju 1940 roku trafił do obozu koncentracyjnego KL Gusen, gdzie spędził pięć lat. Jego zapisane tuż po wojnie wspomnienia, zatytułowane "Dolina śmierci", przedstawiają niezwykle szczegółowy i emocjonalny obraz życia obozowego. Ujęcie świadectwa Żmija w formie książki staje się ważnym głosem w polskiej historiografii, pomagającym uzupełnić wiedzę o KL Gusen, miejscu nazywanym często drugim Katyniem polskiej inteligencji. Wyrażając uznanie dla inicjatywy wydania tych wspomnień, prof. dr hab. Wanda Jarząbek wskazuje, że publikacja poszerza wiedzę o działaniu machiny śmierci stworzonej przez III Rzeszę.