Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Czy profesor powinien mieć psa... i inne eseje
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka jest zbiorem siedmiu esejów napisanych przez Stanisława Waltosia, które łączą w sobie elementy wspomnień i refleksji profesora. Autor porusza tematy takie jak tradycje akademickie, drukarskie chochliki, jubileusze i związane z nimi uroczystości, przechodzenie na emeryturę, oraz zastanawia się nad istnieniem szkół naukowych w Polsce i czy profesor powinien mieć psa. „Autor zaprasza nas na wędrówkę po różnych zakamarkach świata akademickiego, przechadzając się krakowskimi uliczkami wokół swojego ukochanego Collegium Maius. W prywatnych rozmowach nazywa tę podróż dywagacjami starego profesora. Nie wierzcie jednak tej samokrytycznej skromności. To nie dywagacje, lecz głębokie i mądre refleksje o urokach najlepszych tradycji akademickich, słowa troskliwego narratora martwiącego się o przyszłość idei universitas. To także wyraz młodego duchem profesora, jakiego trudno znaleźć wśród innych znanych mi uczonych” – pisze we wstępie prof. dr hab. Jerzy Zajadło.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka jest zbiorem siedmiu esejów napisanych przez Stanisława Waltosia, które łączą w sobie elementy wspomnień i refleksji profesora. Autor porusza tematy takie jak tradycje akademickie, drukarskie chochliki, jubileusze i związane z nimi uroczystości, przechodzenie na emeryturę, oraz zastanawia się nad istnieniem szkół naukowych w Polsce i czy profesor powinien mieć psa. „Autor zaprasza nas na wędrówkę po różnych zakamarkach świata akademickiego, przechadzając się krakowskimi uliczkami wokół swojego ukochanego Collegium Maius. W prywatnych rozmowach nazywa tę podróż dywagacjami starego profesora. Nie wierzcie jednak tej samokrytycznej skromności. To nie dywagacje, lecz głębokie i mądre refleksje o urokach najlepszych tradycji akademickich, słowa troskliwego narratora martwiącego się o przyszłość idei universitas. To także wyraz młodego duchem profesora, jakiego trudno znaleźć wśród innych znanych mi uczonych” – pisze we wstępie prof. dr hab. Jerzy Zajadło.
