Crotone 982

Najważniejsza bitwa w Europie w X wieku miała miejsce 15 lipca 982 roku na południu Włoch, w pobliżu Crotone, na przylądku Capo Colonna. Starcie to było kulminacją rywalizacji między imperium Ottonów, które uważało się za spadkobiercę zachodniego cesarstwa rzymskiego, a Fatymidzkim Kalifatem Egipskim.Taktyczna potyczka zaczęła się, gdy 27-letni cesarz Otton II poprowadził silną kawalerię złożoną z 18 000 ciężkozbrojnych rycerzy przeciwko 25 000 muzułmanów dowodzonych przez Emira Sycylii, Abu al-Quasima. Bitwa zakończyła się masakrą dla europejskiej strony.Na polu bitwy ocalała jedynie nieliczna grupa ludzi Ottona, w tym sam cesarz, który uniknął śmierci dzięki brawurowej pomocy swojego drużynnika, słowiańskiego rycerza Henryka Żelenty. Po stronie cesarza zginęło wielu dostojników, w tym dwóch książąt, a po stronie muzułmańskiej ciężkie straty, w tym śmierć emira, spowodowały, że zwycięstwo było pyrrusowe. Pozbawiona ochrony Sycylia szybko stała się celem dla Normanów.Po bitwie Otton II musiał stawić czoła wielu wyzwaniom. Król Danii najechał północne terytoria, takie jak Saksonia i Fryzja, a w 983 roku na Połabiu wybuchło potężne powstanie słowiańskie. Nawet Mściwoj, książę Obodrytów, który wcześniej wspierał Ottona tysiącem swoich wojowników, obrócił się przeciw niemu, zdobywając Hamburg.Książka analizuje motywy i strategie Ottona II oraz przyczyny, które prowadziły do tej druzgocącej klęski. Poprzez studium kronik łacińskich, bizantyjskich i arabskich czytelnik odkryje, jakie były rzeczywiste plany cesarza i jak doszło do zaniedbania informacji o ukrytych siłach muzułmańskich, które zaważyły na losach bitwy.