Ćpun

William S. Burroughs, znany ze swojego charakterystycznego i bezkompromisowego stylu pisania, przedstawia w "Ćpunie" realistyczny obraz życia na obrzeżach społeczeństwa po II wojnie światowej. Joan Didion określa jego głos jako mocny, pełen ironii i kreatywności, który jednocześnie jest zabawny, poważny oraz poetycki, a przy tym niezaprzeczalnie amerykański. J. G. Ballard z kolei uznaje Burroughsa za najważniejszego pisarza od czasów wojny, doceniając jego wizjonerską siłę i poczucie humoru bardziej niż jakiegokolwiek innego żyjącego autora. W swojej autobiograficznej książce Burroughs, pod pseudonimem William Lee, zabiera czytelnika w podróż przez odwyki, nielegalne rynki i życie heroinisty, jednocześnie dzieląc się swoimi przeżyciami z brutalną szczerością i antropologiczną dokładnością. Jego surowa narracja, pozbawiona jakichkolwiek ozdobników, ukazuje uzależnienie jako mieszankę przetrwania i autodestrukcji, oddając tym samym hołd kontrkulturowej literaturze amerykańskiej. Burroughs pozbawia narkotyki wszelkiego romantyzmu, pokazując jednocześnie ich prawdziwy koszt.