Burza nad Grajewem

Komisarz Jan Modzelewski powraca w nowej historii, której akcja toczy się jesienią 1932 roku. Tym razem prywatnie odwiedza Grajewo, gdzie w gimnazjum imienia Mikołaja Kopernika pracuje jako nauczycielka jego siostra Stanisława. Dla Jana pobyt w tym niewielkim miasteczku ożywia wiele bolesnych wspomnień, ale jednocześnie staje się okazją do nowych doświadczeń. Korzystając z gościny dawnego przyjaciela Jurka, Jan odwiedza grób tragicznie zmarłej Marysi oraz sprawdza bezpieczeństwo swojej siostry. Ponadto, znajduje czas na rozmowę z dyrektorem szkoły, zwiedza nowo wybudowany stadion, poznaje życie na lokalnym targu i odwiedza różne lokale gastronomiczne, próbując zapomnieć o ciężarach, które nosi od czterech lat. Po wypełnieniu misji rodzinnej, niespodziewanie pozostaje w przygranicznym Grajewie, aby zgodnie z poleceniem swoich przełożonych uczestniczyć w wielkiej operacji mającej na celu złapanie przemytników. Zadanie to, choć na pierwszy rzut oka czysto służbowe, przybiera dla Jana niespodziewany, osobisty obrót, zmuszając go do konfrontacji z niebezpieczeństwem oraz narażając na bolesne doświadczenia jego rodzinę. W jednym z fragmentów książki, Jan poruszając się ulicą Kolejową niemal przegapia restaurację „Paryż”, zmierzając w kierunku dworca. Kiedy przechodzi obok budynku, gdzie pracuje jego znajoma Sławka, dociera do niego stłumiony kobiecy głos proszący o pomoc. Mimo że wcześniej otrzymał ostrzeżenie od komendanta, żeby unikać podejmowania samodzielnych działań, Jan decyduje się zareagować. Szybko odnajduje źródło wołania - w oknie szkoły dostrzega znajomą postać, co budzi w nim niedowierzanie.