Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Bunkier - Chaim Icel Goldstein w.2011
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Autor książki, który w 1930 roku przeniósł się do Francji, po wybuchu wojny został osadzony w obozie Auschwitz. W 1943 roku przetransportowano go do Warszawy, gdzie angażował się w oczyszczanie ruin getta. Brał czynny udział w Powstaniu Warszawskim, a po jego upadku, od września 1944 do stycznia 1945, ukrywał się z sześcioma innymi Żydami oraz katolickim księdzem w piwnicy zniszczonej kamienicy przy ul. Franciszkańskiej 8, aż do wkroczenia wojsk sowieckich. Te wspomnienia ukazują nieustanną walkę między beznadzieją a nadzieją na rychłe wyzwolenie, która motywowała do działania. Opisują również zmagania z ludzką naturą w ekstremalnych warunkach oraz konieczność utrzymania pozytywnej atmosfery w gronie „więźniów bunkra”. Nawet najmniejsze konflikty czy załamania morale mogły prowadzić do dramatycznych konsekwencji. Tym razem grupa siedmiu osób doczekała się wyzwolenia. Jednak mimo odzyskanej wolności, nie każdemu udało się powrócić do normalności; dla jednego z uciekinierów przeżycia te były zbyt obciążające psychicznie.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Autor książki, który w 1930 roku przeniósł się do Francji, po wybuchu wojny został osadzony w obozie Auschwitz. W 1943 roku przetransportowano go do Warszawy, gdzie angażował się w oczyszczanie ruin getta. Brał czynny udział w Powstaniu Warszawskim, a po jego upadku, od września 1944 do stycznia 1945, ukrywał się z sześcioma innymi Żydami oraz katolickim księdzem w piwnicy zniszczonej kamienicy przy ul. Franciszkańskiej 8, aż do wkroczenia wojsk sowieckich. Te wspomnienia ukazują nieustanną walkę między beznadzieją a nadzieją na rychłe wyzwolenie, która motywowała do działania. Opisują również zmagania z ludzką naturą w ekstremalnych warunkach oraz konieczność utrzymania pozytywnej atmosfery w gronie „więźniów bunkra”. Nawet najmniejsze konflikty czy załamania morale mogły prowadzić do dramatycznych konsekwencji. Tym razem grupa siedmiu osób doczekała się wyzwolenia. Jednak mimo odzyskanej wolności, nie każdemu udało się powrócić do normalności; dla jednego z uciekinierów przeżycia te były zbyt obciążające psychicznie.
