Bracia Hioba

W roku 1147 Anglia zmaga się z chaosem wojny domowej między cesarzową Matyldą a Stefanem z Blois. W tym niepewnym czasie, odosobniona wyspa stanowi jedno z niewielu miejsc, gdzie nie dociera echo bitew. W niej mieszka społeczność prowadzona przez mnichów z klasztoru św. Pankracego, oddalona od reszty świata. Składają się na nią różnorodni mieszkańcy: arystokraci, przestępcy oraz osoby chore, upośledzone i opętane. W tej grupie szczególnie wyróżniają się bracia syjamscy – jeden z nich jest czczonym świętym, drugi zasłynął jako seryjny morderca, a razem znani są jako Bracia Hioba. Chociaż wyspa zapewnia im schronienie, jest również miejscem, które stanowi dla nich więzienie.