Bogowie muszą być szaleni

Na kartach tych trzech tomów dochodzi do wielu zmian w szczególności w życiu głównej bohaterki. Staje się Namiestniczą i pilnuję aby magiczni przestrzegali prawa w Thornie.

Jej relację z Mironem mają zawirowania i tak wiem, że gdy ktoś mówi o serii o Dorze to zazwyczaj jako punkt, który najbardziej im przeszkadza jest właśnie wątek romantyczny, to ja go uwielbiam.

Mimo, że nie pogardziłabym gdyby Jadowska wykorzystała Baala jako jedynego obiektu uczuć Dory bo jak można nie kochać tego faceta, ale rozumiem Dore. Jest z Mironem i tego się trzyma.

Wątki kryminalne jak zawsze są rewelacyjne. Jadowska ma prawdziwy talent do pisania skomplikowanych i wymyślnych sprawa ale chyba nie ma niczego czego główna bohaterka by nie rozwiązała ze swoimi przyjaciółmi.

Pojawiają się między innymi wampiry i wilkołaki i szczerze mówiąc nie wiem, które wątki bardziej wolę bo ona są świetne, a samego Romana po prostu nie da się nie uwielbiać, bo jego przekomarzania z Dorą dostarczają świetną rozrywkę.

Joshua to prawdziwy skarb i nie raz jest mi go szkoda jednak cieszę się, że mimo wszystko Dora go naprawdę docenia mimo ich skomplikowanej relacji.

Dostrzegam w tych książkach wady ale jak mam być szczera mało mnie obchodzą bo tak dużą mam dawkę radości z ich czytania, że cała reszta schodzi na boczny plan