Bezsenność

"Bezsenność" to zdecydowanie horror. Nie można mieć co do tego żadnych wątpliwości. Chociaż wydana w 1994 roku powieść nie należy do najbardziej znanych w dorobku Kinga i nie doczekała się ekranizacji, jak "To" czy "Lśnienie", uważam że jest to jedna z najlepszych produkcji amerykańskiego mistrza. Powieść zdecydowanie wciągająca, szeroko obejmująca przyjaźń, miłość, zjawiska nadprzyrodzone, na długo zapadnie mi w pamięci.

Jej głównym bohaterem jest Ralph Robert, starszy mężczyzna ze społeczności Derry w stanie Maine. Ralph zmaga się z jedną z najczęstszych chorób naszych czasów - bezsennością. Jednak nie o brak snu tak naprawdę chodzi. Każdej nocy budzi się coraz wcześniej, aż w końcu zaczyna spać wyłącznie godzinę. Wprowadzone niesamowite aury i istoty mają być wynikiem bezsenności. Ralph Roberts wyrusza w podróż, która ma odkryć przyczynę jego problemów ze snem, a finalnie wykonać zlecone mu zadanie o znacznie większej wadze.

Ralph Roberts jest najbardziej sympatyczną postacią ze wszystkich powieści, jakie kiedykolwiek czytałem. King przedstawia go jako tak prostego człowieka, wdowca, który zaczyna przezwyciężać swoją tragedię, otoczonego przez społeczność ludzi w podobnym wieku i o podobnych poglądach, takich jak jego najlepszy przyjaciel Bill McGovern. Wszystkie poczynania głównego bohatera są wiarygodne i sensowne, takie jakie wydaje się, że podjąłby każdy człowiek na jego miejscu. Wraz z rozwojem akcji i pogarszaniem się jego stanu umysłu, Ralph szuka odpowiedzi w sposób ostrożny i przewidywalny. Historia może wydawać się zagmatwana, tak samo jak nadprzyrodzone istoty, które spotyka Ralph, ale sam Ralph wydaje się być jedyną częścią opowieści, która nie dezorientuje czytelnika. To właśnie dlatego Ralph jest tak sympatyczny, ponieważ czułem silne współczucie dla tego, co przeżywał.

"Bezsennosć" okazała się dla mnie pewnym wyzwaniem, bo choć lubię, gdy powieść zmusza mnie do pomyślunku i skupienia, podczas czytania momentami miałem ochotę skorzystać z google i dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi. Tak, czasami to wszystko nie miało sensu. Polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią główkować nad czymś niezrozumiałym, którzy z chęcią spróbują interpretacji tego, co stworzył King. Czasami bohaterowie zadawali te same pytania, które pojawiały się w mojej głowie, ale nigdy nie otrzymywałem wyczerpującej odpowiedzi. To irytujące, ale zarazem satysfakcjonujące. "Bezsenność" to długa lektura i tak, rozkręca się dość powoli, ale w pewnym momencie zdecydowanie przyśpiesza. Ale to nie tempo akcji ma być najważniejszą cechą tej pozycji. To ilość niesamowitych cytatów, mądrości i momentów przerażenia i grozy mają błyszczeć na stronach "Bezsenności" Stephena Kinga. "Bezsenność" to z pewnością wyjątkowa pozycja.

Od czego zacząć? Może od tego, że "Bezsenność" to nie jest jedynie horror, jak mogłoby się początkowo wydawać. Dla mnie to połączenie horroru z jedną z najlepiej opowiedzianych historii fantasy/sci-fi i to prosto od mojego ulubionego autora Stephena Kinga. Już sam opis na okładce mnie wciągnął, nie mówiąc już o treści pierwszych stron.

Książki Stephena Kinga zajmują specjalne miejsce na mojej półce i w moim sercu, przez lata myślałam, że jego książki są zbyt obszerne, może nie są w moim typie lektur (jakże naiwnie myślałam) i pewnego dnia wzięłam do ręki "Miasteczko Salem", które okazało się jednym z najbardziej wciągających dzieł sztuki, z jakimi miałam do czynienia Tak zaczęła się moja miłość do pisarstwa Stephena Kinga, do sposobu w jaki ujmuje czytelnika poprzez tak szczegółową fabułę, że ma się wrażenie, że jest się dokładnie w środku przedstawionego świata. Pamiętam, że kiedy czytałam "To", przeszedł mnie dreszcz, gdy Georgie biegł za papierową łódką, zbliżając się do odpływu, gdzie czekała na niego zagłada. Tradycją stało się już dla mnie czytanie co roku przynajmniej jednej książki Kinga, a tym razem był to powrót do strasznego miasteczka z przeszłości.

"Bezsenność" zabiera nas z powrotem do upiornego Derry, gdzie śledzimy losy Ralpha Robertsa z bezsennością, kilka miesięcy po tym, jak stracił żonę chorą na raka. Fabuła prowadzi go przez egzotyczny świat otaczający nasz, gdzie łyse stworzenia mają tak silną kontrolę nad ludźmi, że zaczyna kwestionować samą ideę wolnej woli. Wraz ze swoim przyjacielem, który uspokaja go, przyznając się, że też widzi ten świat dowiadują się o stworzeniach zwanych Clotho, Lachesis i Atropos i razem wybierają się na misję,

Jak już wspomniałam, Stephen King jest magikiem, który po prostu wciąga cię do swojego świata poprzez urzekające ilustracje słowne, a sposób w jaki kształtuje w nim horror sprawia, że czytelnik nie przestaje przewracać stron i to jest właśnie magia. Całkowicie podobała mi się oprawa "Bezsenności".

"Kiedy się starzejesz, to chyba właśnie samotność jest najgorsza, a nie że coś cię boli, że masz kłopoty z żołądkiem i sapiesz na schodach, na które mając dwadzieścia lat wbiegałaś, wcale o tym nie myśląc. Samotność jest najgorsza".

Uwaga ☠️ : Nie zaczynaj czytać, jeśli jesteś tylko amatorem Kinga. W przeciwnym razie możesz tego nie przebrnąć.
Uwaga! Coś, co jest świetne, to nawiązania do serii "Mroczna Wieża". Będziecie zachwyceni!

"Bezsenność" to zdecydowanie horror. Nie można mieć co do tego żadnych wątpliwości. Chociaż wydana w 1994 roku powieść nie należy do najbardziej znanych w dorobku Kinga i nie doczekała się ekranizacji, jak "To" czy "Lśnienie", uważam że jest to jedna z najlepszych produkcji amerykańskiego mistrza. Powieść zdecydowanie wciągająca, szeroko obejmująca przyjaźń, miłość, zjawiska nadprzyrodzone, na długo zapadnie mi w pamięci.

Jej głównym bohaterem jest Ralph Robert, starszy mężczyzna ze społeczności Derry w stanie Maine. Ralph zmaga się z jedną z najczęstszych chorób naszych czasów - bezsennością. Jednak nie o brak snu tak naprawdę chodzi. Każdej nocy budzi się coraz wcześniej, aż w końcu zaczyna spać wyłącznie godzinę. Wprowadzone niesamowite aury i istoty mają być wynikiem bezsenności. Ralph Roberts wyrusza w podróż, która ma odkryć przyczynę jego problemów ze snem, a finalnie wykonać zlecone mu zadanie o znacznie większej wadze.

Ralph Roberts jest najbardziej sympatyczną postacią ze wszystkich powieści, jakie kiedykolwiek czytałem. King przedstawia go jako tak prostego człowieka, wdowca, który zaczyna przezwyciężać swoją tragedię, otoczonego przez społeczność ludzi w podobnym wieku i o podobnych poglądach, takich jak jego najlepszy przyjaciel Bill McGovern. Wszystkie poczynania głównego bohatera są wiarygodne i sensowne, takie jakie wydaje się, że podjąłby każdy człowiek na jego miejscu. Wraz z rozwojem akcji i pogarszaniem się jego stanu umysłu, Ralph szuka odpowiedzi w sposób ostrożny i przewidywalny. Historia może wydawać się zagmatwana, tak samo jak nadprzyrodzone istoty, które spotyka Ralph, ale sam Ralph wydaje się być jedyną częścią opowieści, która nie dezorientuje czytelnika. To właśnie dlatego Ralph jest tak sympatyczny, ponieważ czułem silne współczucie dla tego, co przeżywał.

"Bezsennosć" okazała się dla mnie pewnym wyzwaniem, bo choć lubię, gdy powieść zmusza mnie do pomyślunku i skupienia, podczas czytania momentami miałem ochotę skorzystać z google i dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi. Tak, czasami to wszystko nie miało sensu. Polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią główkować nad czymś niezrozumiałym, którzy z chęcią spróbują interpretacji tego, co stworzył King. Czasami bohaterowie zadawali te same pytania, które pojawiały się w mojej głowie, ale nigdy nie otrzymywałem wyczerpującej odpowiedzi. To irytujące, ale zarazem satysfakcjonujące. "Bezsenność" to długa lektura i tak, rozkręca się dość powoli, ale w pewnym momencie zdecydowanie przyśpiesza. Ale to nie tempo akcji ma być najważniejszą cechą tej pozycji. To ilość niesamowitych cytatów, mądrości i momentów przerażenia i grozy mają błyszczeć na stronach "Bezsenności" Stephena Kinga. "Bezsenność" to z pewnością wyjątkowa pozycja.

Od czego zacząć? Może od tego, że "Bezsenność" to nie jest jedynie horror, jak mogłoby się początkowo wydawać. Dla mnie to połączenie horroru z jedną z najlepiej opowiedzianych historii fantasy/sci-fi i to prosto od mojego ulubionego autora Stephena Kinga. Już sam opis na okładce mnie wciągnął, nie mówiąc już o treści pierwszych stron.

Książki Stephena Kinga zajmują specjalne miejsce na mojej półce i w moim sercu, przez lata myślałam, że jego książki są zbyt obszerne, może nie są w moim typie lektur (jakże naiwnie myślałam) i pewnego dnia wzięłam do ręki "Miasteczko Salem", które okazało się jednym z najbardziej wciągających dzieł sztuki, z jakimi miałam do czynienia Tak zaczęła się moja miłość do pisarstwa Stephena Kinga, do sposobu w jaki ujmuje czytelnika poprzez tak szczegółową fabułę, że ma się wrażenie, że jest się dokładnie w środku przedstawionego świata. Pamiętam, że kiedy czytałam "To", przeszedł mnie dreszcz, gdy Georgie biegł za papierową łódką, zbliżając się do odpływu, gdzie czekała na niego zagłada. Tradycją stało się już dla mnie czytanie co roku przynajmniej jednej książki Kinga, a tym razem był to powrót do strasznego miasteczka z przeszłości.

"Bezsenność" zabiera nas z powrotem do upiornego Derry, gdzie śledzimy losy Ralpha Robertsa z bezsennością, kilka miesięcy po tym, jak stracił żonę chorą na raka. Fabuła prowadzi go przez egzotyczny świat otaczający nasz, gdzie łyse stworzenia mają tak silną kontrolę nad ludźmi, że zaczyna kwestionować samą ideę wolnej woli. Wraz ze swoim przyjacielem, który uspokaja go, przyznając się, że też widzi ten świat dowiadują się o stworzeniach zwanych Clotho, Lachesis i Atropos i razem wybierają się na misję,

Jak już wspomniałam, Stephen King jest magikiem, który po prostu wciąga cię do swojego świata poprzez urzekające ilustracje słowne, a sposób w jaki kształtuje w nim horror sprawia, że czytelnik nie przestaje przewracać stron i to jest właśnie magia. Całkowicie podobała mi się oprawa "Bezsenności".

"Kiedy się starzejesz, to chyba właśnie samotność jest najgorsza, a nie że coś cię boli, że masz kłopoty z żołądkiem i sapiesz na schodach, na które mając dwadzieścia lat wbiegałaś, wcale o tym nie myśląc. Samotność jest najgorsza".

Uwaga ☠️ : Nie zaczynaj czytać, jeśli jesteś tylko amatorem Kinga. W przeciwnym razie możesz tego nie przebrnąć.
Uwaga! Coś, co jest świetne, to nawiązania do serii "Mroczna Wieża". Będziecie zachwyceni!