Lesław Kukawski - sylwetka autora

Polski publicysta i popularyzator historii oraz działacz związany z jeździectwem, urodzony we Lwowie, Lesław Kukawski, po II wojnie światowej osiedlił się w Krakowie wraz z rodziną. Ukończył Uniwersytet Jagielloński, gdzie studiował rolnictwo. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Poznańskiego Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy. Jego twórczość literacka obejmuje kilkanaście książek, w większości poświęconych historii polskiej kawalerii.

Kukawski nie tylko pisał o koniach, ale także je hodował, a jego wiedza i pasja zaowocowały tytułem sędziego jeździeckiego. Jego zasługi w tej dziedzinie zostały docenione Wielką Złotą Honorową Odznaką Polskiego Związku Jeździeckiego oraz innymi odznaczeniami za wkład w rozwój jeździectwa.

Lesław Kukawski przeżył 85 lat, pozostawiając po sobie bogatą spuściznę literacką. Wśród jego publikacji znajdują się takie pozycje jak "O kawalerii polskiej XX wieku", współtworzona z Cezarym Leżeńskim, wydana przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich w 1991 roku, "Ułani Jazłowieccy. Barwa i broń 1918–1998" z 2001 roku od Wydawnictwa Eko-Dom, oraz "Kawaleryjska Alma Mater w Grudziądzu 1920–1939", napisana wspólnie z J.S. Tymem i T. Wójcikiem, opublikowana przez Fundację Na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej w 2008 roku.