Jan Biegański - sylwetka autora

Jako jeden z wiodących przedstawicieli polskiego ziołolecznictwa, urodzony w Skępem, w dzisiejszym województwie kujawsko-pomorskim, zyskał uznanie za swoje działania na rzecz popularyzacji leczniczych właściwości roślin. Spędził wiele lat w tej miejscowości, gdzie prowadził aptekę. Jego pasją było badanie roślin, zarówno lokalnych, jak i egzotycznych, które hodował w swoim ogrodzie oraz zbierał na okolicznych naturalnych stanowiskach. Zajmował się przygotowywaniem leków z ziół i sprawdzaniem ich efektywności na swoich pacjentach, dzięki czemu zdobył wszechstronną wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu ziołolecznictwa.

Swoją wiedzą dzielił się, pisząc liczne artykuły i rozprawy naukowe, a także publikował książki o trwałej wartości naukowej. Do jego najważniejszych dzieł należą „Rośliny lekarskie i ich uprawa” (1894), „Zioła apteczne. Treściwy opis hodowli” (1904), „Ogródek lekarski przy szkole” (1922), „Zielarz. Podręcznik dla zbierających zioła” (1932) oraz „Ziołolecznictwo” (1939). Te publikacje cieszą się niezmiennym zainteresowaniem, były wielokrotnie wznawiane i nadal są poszukiwane przez czytelników, co świadczy o ich ciągłej aktualności i praktycznej wartości.