Autodafe 9

Ten niezwykły dziennik składa się z refleksji dotyczących samopoczucia, samoświadomości i osobistego decydowania w niecodziennej formie przypominającej gawędę szlachecką. Są to przemyślenia skierowane do aniołów, elit i również jelit, gdzie te ostatnie traktowane są jako elita z jaźni: to apokalipsa uczciwego podejścia i kataklizm szczerości, które cechują się czystą, nie naiwną świadomością. Mimo że prawda zdaje się być przegrana, czytelnik, wydaje się, że tańczy na jej symbolicznej mogile w poszukiwaniu piękna i dobra w nowych miejscach. Być może w donjuanizmie, erotycznej panice, esencjonalnym spokoju, lub mistycznej wiedzy? Nie pomija się tu ciała wyrażającego się poprzez słowo stające między ludźmi, niwelujące nonsensy; tutaj liczy się nie tylko rozmiar, ale i miara oraz charakter. Intelektualne alibi nie staje się tematem tabu, zamiast tego źródła przyjemności poszukuje się w języku przekształceń i odnalezień, umieszczając czyjąś autorską tożsamość oraz głosy w intrygująco nieharmonijnym dialogu. To właśnie Tomasz Sekielski tworzy Dzieje Apostolskie, Tomasz Lis pisze według św. Jana, natomiast Rihanna nadaje nowe brzmienie Boskiej komedii.