Apokryfy Starego Testamentu

Apokryfy Starego Testamentu to obszar literatury, który przez długi czas pozostawał nieodkryty w naszym kraju. Tworzone między 200 rokiem p.n.e. a 100 rokiem n.e., mimo że mają charakter religijny, nie zostały włączone do kanonu Pisma Świętego, z wyjątkiem Księgi Henocha, uznanej w Biblii Kościoła etiopskiego. Ich znaczenie nie wynika z przynależności do świętych tekstów, lecz z tego, że odzwierciedlają one myśli i poglądy kształtujące się przed powstaniem chrześcijaństwa i na jego wczesnym etapie.Zainteresowanie tą różnorodną literaturą zrodziło się na początku XX wieku, by zyskać na intensywności w połowie wieku, zwłaszcza po odkryciach rękopisów z Qumran. Te teksty pokazały, że poza biblijnym kanonem istniały dzieła, które z uwagi na swoją treść zasługują na uwagę jako wyraz teologicznych rozważań tamtego czasu.Po latach, doczekaliśmy się pierwszego polskiego przekładu części tych cennych tekstów. Praca ta została zrealizowana pod naukowym nadzorem ks. prof. dr. hab. Ryszarda Rubinkiewicza, znanego z głębokich studiów nad judaizmem okresu Drugiej Świątyni. Apokryfy Starego Testamentu to lektura, która z pewnością zainteresuje czytelników pragnących zgłębić początki chrześcijaństwa, a także literaturoznawców i historyków sztuki, którzy poszukują klucza do zrozumienia często tajemniczych motywów obecnych w sztuce i literaturze na przestrzeni dwóch tysięcy lat.Pod tekstem widzimy podpis Prof. dr hab. Hugolina Langkammera OFM, profesora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.