Anna. Gorzki smak miodu

Po zakończeniu wojny, Anna, która ma prawie 13 lat, przebywa w Tilsti z rodziną swojego biologicznego ojca. Mimo że nadano jej imię Elise i starano się ją całkowicie zgermanizować, a także przekonać, że jej matka nie żyje, pamięć o jej polskiej przeszłości nie została całkowicie wymazana przez rodzinę Hoffenbergów. W zimie 1945 roku Prusy zostają zajęte przez Armię Czerwoną. Hoffenbergowie nie zdążają uciec i giną podczas najazdu. Żona Klausa umiera z rąk Sowietów, a rodzeństwo, które wyruszyło po żywność, nie wraca.Anna szybko rozumie, że w opanowanym przez nieprzyjaciela, zrujnowanym i głodującym mieście, gdzie panuje sowiecki terror, przetrwać mogą tylko najsprytniejsi. Jej priorytetem staje się unikanie niebezpieczeństw, znalezienie bezpiecznego schronienia i zdobycie choćby odrobiny jedzenia.Tuż po wojnie, na terenach sowieckich Prus Wschodnich, w lasach kryło się tysiące niemieckich sierot, które z czasem zyskały miano "wilczych dzieci". W desperackiej walce o przetrwanie, te dzieci przekradały się na Litwę w poszukiwaniu pracy u tamtejszych rolników, mimo ryzyka zastrzelenia przez sowieckich żołnierzy. Anna również decyduje się na próbę dotarcia do Wilna, które pamięta z dzieciństwa, by odnaleźć kogoś z polskiej rodziny lub ciocię Ester.