Zakazane wrota

Chiny stanowiły dla Terzaniego prawdziwą pasję i były miejscem pełnym ciekawych kontrastów oraz tajemnic. W 1980 roku ten znakomity pisarz wraz z rodziną przeniósł się do Pekinu, aby spędzić tam ponad cztery lata, zanurzając się w codziennym życiu mieszkańców. Aby lepiej wtopić się w lokalną społeczność, przyjął chińskie imię Deng Tiannuo, posłał dzieci do miejscowej szkoły, zaczął hodować świerszcze i podróżował rowerem. Dzięki tym działaniom miał możliwość odkrywania miejsc niedostępnych turystom i nawiązywania rozmów z osobami, które dla zagranicznego dziennikarza były zazwyczaj poza zasięgiem. Odkrywał prawdziwe oblicze Chin, często różniące się od obrazu przedstawianego przez zachodnie media i rządową propagandę. Był świadkiem życia codziennego w kraju przesiąkniętym tradycją i jednocześnie dotkniętym przez systemową biedę dyktatury, różniącego się od wizji prezentowanej przez Deng Xiaopinga. Terzani z uwagą prześledził, w jaki sposób gwałtowny rozwój i chęć osiągnięcia nowoczesności wpłynęły na rosnące nierówności społeczne, nasilenie różnic pomiędzy miastem a wsią oraz na dewastację dziedzictwa kulturowego o wielowiekowej historii. Nie bał się poruszać trudnych tematów, takich jak sytuacja w Tybecie czy restrykcyjne polityki kontroli demograficznej, co w końcu doprowadziło do jego reedukacji i ostatecznego wydalenia z Chin.