Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Z całą prostotą
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Dom Antoine Forgeot, benedyktyn urodzony w 1933 roku, pełnił rolę opata w klasztorze Matki Bożej w Fontgombault we Francji przez ponad trzy dekady, od 1977 do 2011 roku. Jego książka przedstawia zarówno jego osobistą podróż duchową, jak i szersze przemiany, które dotknęły Kościół w ostatnich dziesięcioleciach. Życie codzienne benedyktynów w klasztorze przeplata się tu z relacjami jego spotkań z takimi postaciami jak Jan Paweł II, Matka Teresa z Kalkuty czy Benedykt XVI. Ten obraz został wzbogacony o fotografie autorstwa Pawła Kuli.Pod przywództwem Dom Antoine'a Forgeota, opactwo Fontgombault utrzymało i rozwinęło swoją pozycję jako jedno z najważniejszych centrów duchowości, znane z wiernego przestrzegania Reguły i lojalności wobec Stolicy Apostolskiej, a także z odwagi w praktykowaniu łacińskiej liturgii. W tym okresie klasztor stał się miejscem kształcenia nowych pokoleń mnichów.Pomimo życia za murami klasztoru, mnisi nie są odcięci od problemów Kościoła i świata. W trudnych czasach zgromadzenie modli się i cierpliwie milczy, chyba że nadchodzi moment, gdy opat musi przemówić, by bronić prawdy. Monotonia codziennego życia w klasztorze, polegająca na powtarzalnych dniach, jest świadomym zaproszeniem do patrzenia na Boga i kontemplacji. W ten sposób mnisi odrzucają pokusy światowego rozproszenia i kierują swój wzrok ku wieczności.Dźwięk klasztornego dzwonu nie rozwiązuje nasuwających się pytań, lecz kieruje nasze spojrzenie na mnichów, którzy z pokorą klękają przed Najświętszym Sakramentem. Ich gesty i ukłony są wyrazem głębokiej pokory i zadumy. Dlaczego więc żyją w ten sposób? Czemu mnisi z Opactwa Matki Bożej w Fontgombault żyją według tak surowych reguł, bez duszpasterstwa, bez prowadzenia działalności charytatywnej, bez organizowania rekolekcji czy działalności naukowej? To pytania, które pozostają otwarte, ale ich odpowiedź tkwi głęboko w sercu monastycznego życia.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Dom Antoine Forgeot, benedyktyn urodzony w 1933 roku, pełnił rolę opata w klasztorze Matki Bożej w Fontgombault we Francji przez ponad trzy dekady, od 1977 do 2011 roku. Jego książka przedstawia zarówno jego osobistą podróż duchową, jak i szersze przemiany, które dotknęły Kościół w ostatnich dziesięcioleciach. Życie codzienne benedyktynów w klasztorze przeplata się tu z relacjami jego spotkań z takimi postaciami jak Jan Paweł II, Matka Teresa z Kalkuty czy Benedykt XVI. Ten obraz został wzbogacony o fotografie autorstwa Pawła Kuli.Pod przywództwem Dom Antoine'a Forgeota, opactwo Fontgombault utrzymało i rozwinęło swoją pozycję jako jedno z najważniejszych centrów duchowości, znane z wiernego przestrzegania Reguły i lojalności wobec Stolicy Apostolskiej, a także z odwagi w praktykowaniu łacińskiej liturgii. W tym okresie klasztor stał się miejscem kształcenia nowych pokoleń mnichów.Pomimo życia za murami klasztoru, mnisi nie są odcięci od problemów Kościoła i świata. W trudnych czasach zgromadzenie modli się i cierpliwie milczy, chyba że nadchodzi moment, gdy opat musi przemówić, by bronić prawdy. Monotonia codziennego życia w klasztorze, polegająca na powtarzalnych dniach, jest świadomym zaproszeniem do patrzenia na Boga i kontemplacji. W ten sposób mnisi odrzucają pokusy światowego rozproszenia i kierują swój wzrok ku wieczności.Dźwięk klasztornego dzwonu nie rozwiązuje nasuwających się pytań, lecz kieruje nasze spojrzenie na mnichów, którzy z pokorą klękają przed Najświętszym Sakramentem. Ich gesty i ukłony są wyrazem głębokiej pokory i zadumy. Dlaczego więc żyją w ten sposób? Czemu mnisi z Opactwa Matki Bożej w Fontgombault żyją według tak surowych reguł, bez duszpasterstwa, bez prowadzenia działalności charytatywnej, bez organizowania rekolekcji czy działalności naukowej? To pytania, które pozostają otwarte, ale ich odpowiedź tkwi głęboko w sercu monastycznego życia.
