Wykorzenieni

W malowniczej scenerii małej węgierskiej wioski lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, życie toczy się w cieniu skrajnej biedy i braku perspektyw na przyszłość. Mieszkańcy, przytłoczeni codziennością, wykonują monotonną pracę w państwowych gospodarstwach, a wieczory często spędzają w miejscowej karczmie. Relacje między nimi pełne są nieufności, niechęci, a nawet agresji, co widoczne jest w przemocowych zachowaniach mężów wobec żon i matek względem dzieci. Ubóstwo w tej społeczności nie ogranicza się jedynie do aspektów materialnych, lecz przenika także sferę emocji i intelektu.W centrum opowieści znajduje się kilkuletni, wrażliwy chłopiec, który wyrasta w rodzinie żyjącej na marginesie tej społeczności. Już od najmłodszych lat zauważa swoją odmienność i zaczyna zgłębiać swoją tożsamość, a także przyczyny izolacji i odrzucenia. Powieść przedstawia surową rzeczywistość widzianą oczami dziecka, a postacie, które stają na jego drodze, pozostawiają trwały ślad w jego życiu.Podczas jednego z wieczorów, matka chłopca, po zakończonej wieczornej lekturze, z zaszklonymi od łez oczami, przestrzega dzieci przed niebezpieczeństwami życia w tej wiosce. Tłumaczy, jak ważne jest, by milczeć i nie wyróżniać się, unikać rozmów z dziećmi partyjnych działaczy oraz trzymać się z dala od rówieśników, którzy mogą uczynić z nich kozły ofiarne. Jej słowa pełne są troski i strachu o przyszłość dzieci, a milczenie, które po nich następuje, jest pełne niewypowiedzianych emocji.