Wielka księga nalewek - Praca Zbiorowa -

Tradycja tworzenia nalewek sięga czasów starożytnych, kiedy Hipokrates, słynny lekarz z Kos, opracował aromatyczny napój na bazie wina. Połączył wino z cynamonem i miodem, tworząc „hipokras” – napój o właściwościach rozgrzewających, dezynfekujących i leczniczych, który pomagał na różnorodne dolegliwości. W okresie renesansu hipokras stał się popularnym środkiem aptecznym, często określanym mianem „Hipokratesa dla ludzi starych, zadumałych a flegmistych”.

W I wieku n.e. grecki lekarz Pedanios Dioskorides, znany ze swojej pracy „O środkach leczniczych ksiąg pięcioro”, opisywał wina jako skuteczne środki terapeutyczne. W jego opinii, proste i nieskomplikowane wina były łatwo przyswajalne, miały działanie rozgrzewające, poprawiały apetyt i korzystnie wpływały na żołądek. Dodatkowo, wina te miały właściwości odżywcze i nasenne, a umiarkowane ich spożycie mogło pomóc przy zatruciach, ukąszeniach węży oraz przy problemach takich jak wzdęcia, czkawka czy biegunka.

Autorem opisu jest Jan Rogala, a książkę wydało wydawnictwo Olesiejuk.