Więcej niż Enigma

W 1928 roku Biuro Szyfrów jeszcze nie posiadało wiedzy na temat maszyny Enigma. Jednakże zdawano sobie sprawę, że kluczowe jest śledzenie działań przeciwnika poprzez radiowywiad oraz dekryptaż jego komunikatów. Niemcy wprowadzili nowy sposób kodowania wiadomości, co naturalnie wzbudziło czujność w polskim Sztabie Generalnym. W sekcji niemieckiej, kierowanej przez Pallutha i Ciężkiego, stopniowo rosło przekonanie, że tradycyjne metody pracy nie wystarczą. Konieczne stało się opracowanie nowych, matematycznych podejść do dekryptażu, gdyż ilość możliwych kombinacji generowanych przez maszynę szyfrującą była kolosalna. Próby ręcznego łamania kodów mogły trwać niewyobrażalnie długo – tygodniami, a nawet miesiącami – bez większej szansy na sukces przy ograniczonych zasobach personalnych.Palluth i Ciężki zaczęli aktywnie apelować do przełożonych o wprowadzenie w proces dekryptażu specjalistów z dziedziny matematyki. Ich plan obejmował szkolenie utalentowanych jednostek, zaznajamianie ich z zasadami dekryptażu i następnie włączenie ich do pracy nad znalezieniem efektywnego matematycznego rozwiązania do złamania szyfru.Autorka książki, korzystając ze stypendium twórczego przyznanego w 2018 roku przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przeprowadziła szeroko zakrojone badania. Dzięki funduszom udało się dotrzeć do licznych cennych źródeł, w tym archiwów Instytutu i Muzeum im. gen. Sikorskiego, Instytutu Józefa Piłsudskiego w Londynie oraz National Museum of Computing w Bletchley Park. Ponadto, autorka przeprowadziła wywiady z rodzinami osób związanych z opisywaną tematyką i zdygitalizowała część archiwów rodzinnych.