Widok cudzego cierpienia

Susan Sontag w swojej książce "Widok cudzego cierpienia" rozwija i pogłębia tematy poruszone wcześniej w "O fotografii". Skupia się na przedstawianiu scen bólu i cierpienia w mediach, z naciskiem na fotografie z obszarów działań wojennych. Książka powstała w specyficznym momencie historycznym, niedługo po zamachach na World Trade Center, co wyraźnie wpłynęło na jej ton i przekaz. W dzisiejszej rzeczywistości, naznaczonej wszechobecnymi obrazami przemocy oraz możliwościami prowadzenia wojen na odległość, ujawnianie cierpienia stawia przed nami nowe pytania i dylematy etyczne.Sontag przygląda się zjawisku hipokryzji w kulturze Zachodu, krytykując podwójne standardy w sposobie, w jaki przedstawiane są obrazy bólu, tragedii i śmierci. Zastanawia się nad rolą, jaką fotografie odgrywają w kształtowaniu zbiorowej pamięci oraz naszej interpretacji historii. W tej książce nie chodzi już o samych fotografów, lecz o widzów; każde spojrzenie na fotografię niesie ze sobą subiektywność. "Widok cudzego cierpienia", napisany w 2003 roku, jest ostatnim dziełem tej znanej amerykańskiej autorki.