W raju kwitną jabłonie

Każdy z nas nosi w sercu utracony raj, za którym tęskni. W dzisiejszych czasach Rozalia, będąca na skraju swojego życia, otrzymuje diagnozę ciężkiej choroby. Konieczne jest podjęcie natychmiastowego leczenia, choć jego skuteczność nie daje pewności na wyzdrowienie. Mimo wszystko Rozalia, z nieznanych nikomu powodów, decyduje się na rezygnację z terapii. Co wpłynęło na jej wybór? Być może odpowiedzi należy szukać w doświadczeniach, które pozostawiły ślad na życiu jej oraz całej rodziny. W 1945 roku, po wojennych zawirowaniach, mieszkańcy Machowa próbują dostosować się do nowych warunków życia. Wśród nich znaleźli się Bogdan i Weronika, przesiedleńcy z Wołynia, którzy starają się zapomnieć o bolesnych przeżyciach i z nadzieją patrzeć w przyszłość. Lecz ciągle towarzyszy im lęk i brak poczucia bezpieczeństwa. Sytuacja ulega zmianie, gdy na świat przychodzi ich córeczka. Narodziny dziecka są dla rodziny sygnałem, że mogą rozpocząć nowe, wspólne życie. Postanawiają zbudować domu w Machowie. Kiedy w końcu odnajdują spokój i stabilizację, odkrycie siarki pod Tarnobrzegiem znów burzy ich z trudem odzyskane poczucie normalności.