Trzy konspiracje

Książka opowiada o życiu Aleksandra Rusina, znanego pod pseudonimem „Rusal”, który był żołnierzem kampanii obronnej w 1939 roku, członkiem Armii Krajowej oraz uczestnikiem konspiracji niepodległościowej przeciwko komunistom. W trakcie II wojny światowej pełnił funkcję dowódcy grupy dywersyjnej AK w obwodzie Mielec. W 1944 roku brał udział w operacji "Burza", a następnie prowadził mały oddział partyzancki operujący w rejonie Puszczy Sandomierskiej. W 1947 roku, w czasie ogłoszonej amnestii, ujawnił się i zlikwidował swoją jednostkę. Pomimo represji, ukrywał się samotnie aż do 1956 roku, a następnie był śledzony do lat osiemdziesiątych, doczekując upadku PRL. Aleksander Rusin uznawany jest za najdłużej żyjącego dowódcę antykomunistycznego oddziału partyzanckiego na terenie Rzeszowszczyzny. Został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.