Tożsamość i narracje. Ukraina w komunikacji...

Autorka w nowatorski sposób łączy analizę dyskursów tożsamościowych z teorią narracji strategicznych, angażując czytelnika w podróż przez ponad dwie dekady komunikacji prowadzonej przez Władimira Putina. Analizuje jego przemówienia, dokumenty oraz eseje, w których otwarcie przedstawiał plany dotyczące Ukrainy. Putin strategicznie dostosowywał narracje do zmieniających się warunków, tak aby osłabiać międzynarodową tożsamość i podmiotowość Ukrainy. Programowany model tożsamości ukraińskiej zakładał jej "małorosjanizację", czyli włączenie do wspólnoty "Russkiego Miru" z Rosją na czele. Manipulowanie tożsamością Ukrainy miało służyć podejmowaniu określonych decyzji politycznych przez Ukraińców, promując integrację euroazjatycką nad euroatlantycką, co z kolei miało zwiększyć wpływy Rosji. Ten aspekt narracji, obejmujący wpływ na redefiniowanie tożsamości, prowadzi do głównego pytania monografii: dlaczego narracje Putina, choć gruntownie osadzone w dyskursach tożsamościowych, ostatecznie nie przyniosły sukcesu? Odpowiedzi należy szukać w samej tożsamości ukraińskiej, która okazała się mocniejsza niż manipulacje Kremla. To historia o mocy narracji, ale również o ich granicach.