Tosia i tyranozaury

„Tosia i tyranozaury” to powieść, która stawia czytelnika w obliczu ludzkiej natury w jej najbardziej surowej formie. Autor konfrontuje nas z iluzjami, bóstwami, demokracją, uczuciami, cielesnością, wiarą, rozumem, szaleństwem, a także z pierwotną, zwierzęcą częścią naszego wnętrza, która przypomina: „to ja”. Jest to dzieło bezkompromisowe, pozbawione łagodności, nie oferujące wygodnych rozwiązań. Nie wystarczy ją przeczytać; trzeba ją naprawdę doświadczyć i „ubrudzić się” jej treścią. Jeśli czytelnik przebrnie przez pierwszy rozdział, jego spojrzenie na literaturę i życie już nigdy nie będzie takie samo. Po tej lekturze wszystko, co znał, zdaje się zanikać, pozostawiając jedynie świadomość ludzkiego niedojrzałości i upadku. „Tosia i tyranozaury” fascynuje swoim ostrożnym, ale bezwzględnym podejściem do człowieka. Tylko ci, którzy wytrzymają tę literacką próbę, przekonają się, jak bardzo ich postrzeganie uległo zmianie. Autor jest mistrzem prowokacji; jego wcześniejsze dzieła wstrząsały fundamentami konwencji. „Tosia i tyranozaury” to już nie tylko zakłócenie, a prawdziwa rewolucja – eksplozja atomowa, której siła pozostaje z czytelnikiem na długo.