Teoria popytu na samoubezpieczenie

Samoubezpieczenie to istotne narzędzie zarządzania ryzykiem, które pozwala zmniejszyć potencjalne straty zależnie od poniesionych kosztów. Przejawia się ono na przykład w postaci zakupu gaśnicy, sejfu, czy skorzystania z usług prawnika lub biura detektywistycznego. W kontekście ochrony przed stratami niematerialnymi można tu zaliczyć nabycie dodatkowego prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego, noszenie kasku przez rowerzystów czy montaż poduszek powietrznych w samochodach. Książka przedstawia aktualny stan wiedzy na temat tego mechanizmu zarządzania ryzykiem.Początkowa część pracy koncentruje się na samoubezpieczeniu majątkowym. Analizuje m.in. jak wzrost awersji do ryzyka, zmiany dochodów oraz wpływ zewnętrznych czynników ryzyka mogą oddziaływać na decyzje dotyczące samoubezpieczenia. Kluczowym ustaleniem jest tu twierdzenie definiujące sytuacje, w których samoubezpieczenie może zastępować tradycyjne ubezpieczenie majątkowe lub działać jako jego uzupełnienie.Druga część pracy poświęcona jest zdrowotnym aspektom samoubezpieczenia. Bada ona czynniki wpływające na popyt na takie zabezpieczenie, zarówno w modelach statycznych, jak i dynamicznych. Dodatkowo, analizowane są interakcje między popytem na dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne a cechami ogólnego systemu zdrowotnego w kontekście systemów ubezpieczeń suplementarnych i komplementarnych. Autorzy przedstawiają też teoretyczne konsekwencje, jakie rozwój rynku dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych niesie dla każdego z tych systemów, wskazując na większy potencjał wzrostu w przypadku systemów uzupełniających.