Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Teatr ciszy i inne włoskie pejzaże podróżne
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka oferuje bogate eseje literackie, które zagłębiają się w kulturę, historię i sztukę Włoch, zarówno z dawnych, jak i współczesnych czasów. Dzieło umożliwia spotkanie z takimi postaciami jak Giacomo Puccini, Carlo Collodi, autor „Pinokia”, oraz Igor Mitoraj. Przewija się też wątek polskich arystokratów i artystów, którzy mieli swoje włoskie historie. Szczególne miejsce zajmuje w książce opowieść o atmosferze miast i krajobrazów Toskanii oraz Sycylii, które autorka darzy szczególną miłością.Autorka zaznacza, że nie planowała zamieszkać we Włoszech. Jej życie miało toczyć się dalej w środkowoeuropejskich szarościach, ale nieoczekiwany splot wydarzeń doprowadził ją na prom do Palermo, a potem do Toskanii. Nigdy nie uwzględniała Południa w swoich planach na przyszłość, ale wspomina, że zawsze miała słabość do niebieskiego nieba w pewne wiosenne i jesienne dni, które potrafią wydobyć ukryte treści z gry świateł i kolorów. Zanim autorka znalazła się we Włoszech, odwiedziła kilka innych krajów, z których również zachowała niezapomniane wspomnienia. Opisuje białą aleję Wersalu pod słońcem, w otoczeniu złotych liści, kolorowe stroje podczas koncertu w badeńskim parku, czy odbijające się w niebieskich kanałach Gandawy kamieniczki z piernika. Może to marzenie Północy o idealnym Południu sprawiło, że światło i kolory zyskały dla niej tak wielkie znaczenie.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka oferuje bogate eseje literackie, które zagłębiają się w kulturę, historię i sztukę Włoch, zarówno z dawnych, jak i współczesnych czasów. Dzieło umożliwia spotkanie z takimi postaciami jak Giacomo Puccini, Carlo Collodi, autor „Pinokia”, oraz Igor Mitoraj. Przewija się też wątek polskich arystokratów i artystów, którzy mieli swoje włoskie historie. Szczególne miejsce zajmuje w książce opowieść o atmosferze miast i krajobrazów Toskanii oraz Sycylii, które autorka darzy szczególną miłością.Autorka zaznacza, że nie planowała zamieszkać we Włoszech. Jej życie miało toczyć się dalej w środkowoeuropejskich szarościach, ale nieoczekiwany splot wydarzeń doprowadził ją na prom do Palermo, a potem do Toskanii. Nigdy nie uwzględniała Południa w swoich planach na przyszłość, ale wspomina, że zawsze miała słabość do niebieskiego nieba w pewne wiosenne i jesienne dni, które potrafią wydobyć ukryte treści z gry świateł i kolorów. Zanim autorka znalazła się we Włoszech, odwiedziła kilka innych krajów, z których również zachowała niezapomniane wspomnienia. Opisuje białą aleję Wersalu pod słońcem, w otoczeniu złotych liści, kolorowe stroje podczas koncertu w badeńskim parku, czy odbijające się w niebieskich kanałach Gandawy kamieniczki z piernika. Może to marzenie Północy o idealnym Południu sprawiło, że światło i kolory zyskały dla niej tak wielkie znaczenie.
