Tancerka i Zagłada. Historia Poli Nireńskiej

Pola Nireńska była niezwykłą tancerką i choreografką, która przyszła na świat w Warszawie jako Żydówka. Żyjąc w zgodzie ze swoją biseksualną tożsamością, z mężem Janem Karskim komunikowała się jedynie w języku angielskim. Chociaż określenie jej tożsamości może być trudne, niewątpliwie była pełnokrwistą artystką. Wbrew oczekiwaniom rodziny, nie zamierzała podporządkować się tradycjom i zamiast stać się typową „żydowską narzeczoną”, wykorzystała swój posag na taneczną edukację w Dreźnie. Tam znalazła się pod opieką Mary Wigman, prominentnej niemieckiej tancerki, z którą połączył ją również osobisty związek. W obliczu rosnącego zagrożenia nazistowskiego była zmuszona uciekać, co prowadziło ją do występów na scenach Wiednia, Florencji, Londynu, Tel Awiwu i Nowego Jorku. W Londynie odkryła miłość swojego życia, a w Waszyngtonie otworzyła własną szkołę tańca, jednocześnie kontynuując karierę. Po jednym z jej występów, Jan Karski, znany kurier Polskiego Państwa Podziemnego, przekazał jej liścik, zachwycony jej „niesamowitym tańcem”. Pod koniec życia mówiła o ogromnej stracie, jaką była Zagłada, w której straciła 74 członków rodziny, w tym siostrę Frankę, dla której w Polsce nie znalazło się schronienie. Tę bolesną prawdę nie mogła zapomnieć ani przebaczyć. Weronika Kostyrko, rekonstruując jej burzliwą historię poprzez zdjęcia, listy, wycinki prasowe i wspomnienia osób, które ją znały, oddaje sprawiedliwość Nireńskiej, tworząc opowieść o pragnieniu wolności i niezatartej przeszłości.