Świadectwo, czyli o drodze do Emaus

Zawsze intrygowała mnie ewangeliczna historia o dwóch uczniach, którzy byli tak przekonani, że ich Nauczyciel nie mógł zmartwychwstać, że nie rozpoznali Go, kiedy stanął przed nimi. Pomimo wielu zapowiedzi o własnym zmartwychwstaniu, ich przekonania były dla nich bardziej rzeczywiste niż jakakolwiek zapewnienia, które znali do tej pory. Wobec swoich wcześniejszych wyobrażeń stracili zaufanie do Jego wiedzy, szczerości i misji. Jezus, będąc zwycięzcą, z czułością traktował ich wątpliwości. Przyłączył się do nich podczas drogi, a ich oczy zdawały się być zawiązane - nie poznali Go. Jezus, zaczynając od Mojżesza i przechodząc przez proroków, wyłożył im, co w Pismach odnosiło się do Niego, otwierając ich umysły na zrozumienie tekstów (Łk 24,15–27.45). Ich niezdolność do rozpoznania Go była efektem ich przekonania, że nie żyje. To zjawisko, gdy ludzie widzą i słyszą tylko to, czego się spodziewają, pokazuje, jak zamknięte mogą być nasze oczy przez niepodważalne przekonania. Jezus, z humorem, ukazał im skutki tej ślepoty, ale ostatecznie przygarnął ich do serca i pozwolił się poznać. Ci uczniowie nie tylko doświadczyli Bożego poczucia humoru, ale też otrzymali doskonałą lekcję interpretacji Pisma - wykład z ust samego Autora. Święty Łukasz jedynie zarysowuje ten epizod, nie wymieniając konkretnych wersetów i ich interpretacji, ale wspomina, że później, w Jerozolimie, Jezus obdarzył specjalną łaską dziesięciu apostołów, aby mogli zrozumieć Pisma. To było nieodzowne, by zyskać jasne pojęcie, jak Stare Przymierze prowadzi do Nowego. Ta wiedza była kluczowa, by mogli ją przekazywać dalej: świadczyć o Zmartwychwstaniu i realizacji wiecznego planu Bożego, jakiego byli świadkami. Nawet jeśli byłoby łatwiej, gdyby Bóg objawił Zmartwychwstałego wszystkim ludziom, wykazując Jego tryumf bezpośrednio, wolność wyboru była ważniejsza dla Boga. Dzięki pozostawieniu miejsca na wątpliwości, ludzie mogą wybierać miłość. Wybór jest niezbędny, ponieważ tam, gdzie go brak, nie może istnieć prawdziwa miłość. Jezus zaryzykował, pozostawiając przestrzeń na błąd, ale otworzył również możliwość miłości. Choć czasami trudno to zaakceptować, możemy odkryć, że Jego droga była najwłaściwsza. A co konkretnie mówił uczniom? Historia wskazuje, że używali tekstów Starego Testamentu, których nauczył ich Nauczyciel. Mateusz w swojej Ewangelii przytacza wiele takich cytatów, które ukazują wypełnianie się zapowiedzi. Dzięki temu możemy spróbować odtworzyć Jezusa wykład na drodze do Emaus, łącząc aluzje i cytaty dotyczące Mesjasza: Jego pochodzenia, przyjścia, nauczania, śmierci, zmartwychwstania i ostatecznego dzieła zbawienia.