Słowianie połabscy. Dzieje zagłady

Historyczna ciągłość Słowian połabskich zamknęła się między VIII a XII wiekiem. Choć nie pozostawili po sobie narodowych struktur, jak państwa czy królestwa, ich pamięć przetrwała dzięki bogatym zapiskom literackim i znaleziskom archeologicznym, mimo że zostali wchłonięci i zgermańszczeni przez państwo niemieckie.Książka szczegółowo przedstawia historię konfliktów, jakie Słowianie połabscy toczyli nie tylko z Niemcami, ale także z monarchią Karolińską, wikingami z Danii, państwem Piastowskim, oraz w ramach własnych wojen domowych. W roku 798, w bitwie pod Święcianą, armia Obodrytów pod wodzą księcia Drażko pokonała wojska Sasów północnych, likwidując 4000 saskich żołnierzy.W latach 954-960, koalicja Obodrytów i Wieletów zwróciła się przeciw brutalnym rządom margrabiego Gerona. Kluczowym momentem była bitwa nad Reknicą, 16 października 955 roku, która dzięki zdradzie Ranów, zakończyła się triumfem Niemców pod dowództwem cesarza Ottona I. Na polu poległ książę Stojgniew i jego najdzielniejsi rycerze. 29 czerwca 983 roku wojska Wieletów z Związku Lutyckiego zdobyły i podpaliły miasto Hobolin. Saski garnizon został unicestwiony, a katedra zniszczona. Podobny los spotkał Brennę trzy dni później. W tym czasie książę Mściwoj zaatakował Hamburg, co wywołało udane powstanie na Połabiu; Niemcy zostali wycofani za Łabę.W 1033 roku miała miejsce bitwa pod Wierzbnem, gdzie Wieleci zadali klęskę niemieckim wojskom, zabijając m.in. saskiego graf Liudgarda i 42 rycerzy.Te wydarzenia to tylko część z ponad 250 wojen prowadzonych przez Słowian połabskich w ciągu czterech stuleci, często z powodzeniem opierając się niemieckiemu, duńskiemu, a czasem polskiemu naciskowi. Choć odnosili zwycięstwa, nie uchroniło ich to przed ostatecznym upadkiem. W XII wieku Słowianie połabscy zostali podbici i zdominowani przez niemieckich kolonizatorów, tracąc swoją unikalną tożsamość etniczną.