Ślepowidzenie

"Ślepowidzenie" było nominowane do prestiżowych nagród takich jak Hugo, Campbell, Sunburst, Locus oraz Aurora.Wyobraź sobie sytuację, w której znajdujesz się w ciele Siriego Keetona. Budzisz się w bólu, doświadczając wskrzeszenia po niespotykanej długości epizodzie bezdechu sennego, który trwał aż sto czterdzieści dni. Twój organizm powoli budzi się do życia, a krew, gęsta od dobutaminy i leuenkefaliny, z mozołem przepływa przez arterie, które przez miesiące były w stanie zastoju. Twoje ciało nareszcie zaczyna się rozciągać: naczynia krwionośne stopniowo się rozszerzają, a mięśnie boleśnie uwalniają; przy najlżejszym ruchu żebra, choć teraz mało elastyczne, trzeszczą głośno. Złącza twojego ciała są niemal zatarte od bezruchu, jakbyś był zaledwie szkicem postaci uwiecznionej w jakimś nieodgadnionym rigor vitae. Krzyk byłby ulgą, lecz nie jesteś w stanie go z siebie wydobyć.Przypominasz sobie, że dla wampirów takie ożywienie jest codziennością. To ich sposób na przetrwanie, choćby przez oszczędzanie zasobów. Może twoja rasa mogłaby się czegoś od nich nauczyć, gdyby ludzkość kiedyś nie zmiotła ich z powierzchni Ziemi przez irracjonalny lęk przed kątami prostymi. Teraz jednak, dzięki voodoo paleogenetyki, te istoty powracają, zrekonstruowane z nieużywanych genów, wydobytych z prehistorycznego szpiku i wspartej krwią socjopatów oraz wysoko funkcjonujących autystyków. To właśnie taki istota przewodzi misji, w której bierzesz udział. Część jego kodu genetycznego przenika także twoje ciało, pozwalając ci zmartwychwstać na samej krawędzi przestrzeni kosmicznej. Nikt bowiem nie przekroczy granicy Jowisza, jeśli choć w minimalnym stopniu nie zmieni się w wampira.