Sherlock Holmes. Znak czterech

„Kiedy wyeliminujesz wszystko, co jest niemożliwe, to co pozostanie, nawet jeżeli jest mało prawdopodobne, musi być prawdą”.

"Znak czterech" to druga sprawa słynnego Sherlocka Holmesa z dobrze znanym doktorem Watsonem u boku. Mamy do czynienia z książką, którą określiłbym jako brytyjski klasyk, który poświadcza o wspaniałości kreacji wielkiego detektywa stworzonego przez sir Arthura Conana Doyle’a. 

Jeśli chodzi o fabułę, to Sherlock Holmes i doktor Watson zostają poproszeni przez młodą kobietę o pomoc. Jakiś czas temu straciła ojca. Klientka, która przerywa marazm i stagnację na Baker Street, od wielu lat otrzymuje coroczną przesyłkę, w której zawsze znajduje się drogocenna perła.  W tym roku jednak otrzymała list, w którym nieznany mężczyzna prosi o spotkanie w celu załatwienia pewnej niesprawiedliwości. Dla bezpieczeństwa wolno jej towarzyszyć dwóm przyjaciołom - i decyduje się na Sherlocka Holmesa i doktora Watsona.

Fabuła książki jest na swój sposób straszliwa i oczywiście ekscytująca. Zaraz po pierwszym spotkaniu z młodą kobietą wyruszają w tajemniczą podróż, która ostatecznie prowadzi ich do makabrycznego znaleziska. Choć Holmes nieustannie potwierdza, że zna już rozwiązanie stojące za wszystkim, co się dzieje, to do Watsona należy rozgryzienie powiązań i wyłożenie ich czytelnikowi. Ponadto brakuje dowodów, które wypracowują w ramach współpracy. W miarę rozwoju fabuły staje się jasne, że nawet genialny umysł Sherlocka czasem nie wystarcza, by przewidzieć wszystkie szczegóły sprawy. Jeden błędny wniosek niemal doprowadza go do szaleństwa, nawet jeśli błąd w myśleniu jest tylko bardzo mały. Sfrustrowany, wyrusza, by samemu ją odnaleźć. W procesie tym wykorzystuje jeden ze swoich kostiumów, dzięki któremu może zmienić swój wygląd tak całkowicie, że nie rozpoznaje go nawet Watson. Dzięki zebranemu doświadczeniu i dbałości o szczegóły jego przebranie jest niemal idealne. Sprawa w powieści „Znak czterech”  podbudowana została atmosferą grozy dzięki osobom biorącym w niej udział mającym niesamowity wygląd. Dodatkowo znalezione zostaje ciało, do którego nie ma w ogóle dostępu. Gdyby Holmes nie był mistrzem dedukcji, z pewnością nie byłoby żadnego wyjaśnienia ?

Doyle wplata w „Znak czterech” bogate tło, kreśląc obraz kompani wschodnioindyjskiej i indyjskiej rebelii z 1857 roku. Sama sprawa, jak można się spodziewać po powieści o Holmesie, jest solidnie zbadana, a wszystkie końcowe rozwiązania pasują do siebie jak elementy układanki. Ciekawe w tej powieści jest to, że Watson poznaje w nie swoją przyszłą żonę, z którą zaręcza się już po kilku dniach, oraz to, że Holmes zna niemiecki. 

Opis postaci jest bardzo dokładny i trafiony. Sherlock został opisany ze wszystkimi swoimi dziwactwami, nagłymi wahaniami nastroju i przyzwyczajeniami. Watson jest naszym narratorem, tym, który w fascynujący sposób opowiada o wyczynach detektywa. Styl powieści wydał mi się niezwykle prosty i esencjonalny, pomimo tego, że została napisana pod koniec XIX wieku.

„Znak czterech” i inne dzieła Doyle’a pozwalają mi przenieść się w inne czasy i poczuć nieco tego unikalnego, brudnego klimatu tamtych lat. Recenzowana książka z łatwością daje się przeczytać w jeden wieczór, gdyż z trudem przychodzi oderwanie się od niej. Jeśli tylko lubicie kryminały lub angielski klimat, to zdecydowanie polecam.

Muszę przyznać,że nie pamiętałam za wiele z tych książek. Co prawda minęło kilka lat odkąd je czytałam ale i tak byłam zaskoczona,ale to chyba dobrze bo miałam jeszcze większą radość z czytania tych książek.

Zagadki kryminalne są na najwyższym poziomie. To jak jest opisywane dochodzenie i każdy szczegół zapiera dech w piersi. Sherlock to postać fascynująca. Jest tak złożonym bohaterem że z wielką przyjemnością i ciekawością śledzi się jego losy.

Oczy ważnym elementem tych książek jest relacja i ogólna dynamika między Sherlockiem i Watsonem. Uwielbiam ich razem. Są tak różni a jednak perfekcyjnie się uzupełniają. To duet ,który zachwyca i wywołuje uśmiech na twarzy.Przez to ,że są tak różni często dochodzi do zabawnych sytuacji i to bardzo w tym lubię.

Książki oczywiście skupiają się w dużej części na wątkach kryminalnych ja to uwielbiam,bo każda z zagadek jest inna i unikatowa na swój własny sposób. Te książki czyta się błyskawicznie zarówno dzięki pióru autora jak i fabule czy bohaterom. Bardzo polecam.

Sherlock Holmes jest znudzony, od dłuższego czasu nie miał nowej ciekawej sprawy, nic wielkiego powiecie? Tak jest jeśli człowiek jest najlepszym detektywem niosącym postrach wśród społeczeństwa.

Zmartwiony dr Watson obawia się o zdrowie swojego najlepszego przyjaciela... nie jest w stanie temu zapobiec, wie, że mózg Holmesa potrzebuje ciągłej stymulacji, w przeciwnym razie nastąpi nieunikniony spadek, znużenie. Detektyw nie wstając ze swojego fotela, pozostając w pokoju przestanie funkcjonować. Przyjaciel Holmesa nie może znieść tego widoku.   W końcu detektyw dostaje dziwną tajemnicę związaną z młodą i atrakcyjną kobietą, eskortowaną przez tolerancyjną gospodynię panią Hudson. Panna Mary Morstan powoduje, że Sherlock porusza kończynami, potężny mózg zaczyna obracać się coraz szybciej i szybciej. Mężczyzna zaczyna żyć, wznosząc się w nieznany wszechświat. Ziemia przestępców, ich chciwość, nic nie jest poza zasięgiem tych, którzy chcą bogactwa bez bardzo ciężkiej pracy. Żeby osiągnąć ten cel muszą zrezygnować z zabijania i kradzieży?

"Znak czterech" rozpoczyna się w rzeczywistości w kolonialnych Indiach, skazańcy w piekielnej kolonii karnej na odległych Andamanach, daleko od indyjskiego wybrzeża, przywódca grupy tych niezbyt szanowanych ludzi, biały człowiek i trzech tubylców ujawniają informację o ukrytym skarbie zakopanym w odległym forcie. Skarb został skradziony bogatemu szlachcicowi, w czasie szerokiego powstania indyjskiego przeciwko panowaniu brytyjskiemu. W XIX wieku, właściciel tych drobiazgów zaangażowany w późną rebelię ucieka walcząc o życie, kiedy to duch wolności zostaje zniszczony.

Mężczyzna zakopał skarb. Osoba, która go odnajdzie stanie się bajecznie bogata, jednak nikt poza nim nie wie gdzie został on ukryty. 
Układ między skazańcami a dwoma angielskimi oficerami jest uroczyście przypieczętowany, jednak jak mówi przysłowie nie ma honoru wśród złodziei.

"Znak czterech" to  emocjonująca, surrealistyczna podróż Tamizą ...I niezła zagadka do rozwiązania...W końcu Sherlock Holmes jest mistrzem...

Narracja rozpoczyna się od bardzo znudzonego Sherlocka Holmesa na Baker Street 221b. Nie mając obecnie na czym skupić swoich niesamowitych zdolności dedukcyjnych, postanawia spędzać dni na wstrzykiwaniu siedmioprocentowego roztworu kokainy. Tego samego dnia pojawia się klientka z wyjątkowo osobliwą i skomplikowaną sprawą. Potencjalna klientka, panna Marstan, która pragnie zatrudnić jedynego na świecie detektywa konsultanta, wyjaśnia sprawę z jaką przyszła do Molmesa. Czwartego maja przez ostatnie sześć lat otrzymywała pocztą rzadką i cenną perłę. Ostatnio jednak otrzymała anonimową notatkę od nadawcy klejnotów, że chciałby umówić się na spotkanie. Prosi Holmesa o radę, co powinna zrobić. Mężczyzna ożywa, nie jest już przygnębiony i znudzony, wydaje się ogarnięty przypływem energii i stwierdza, że on i Watson będą jej towarzyszyć na spotkaniu i miejmy nadzieję, że rzucą światło na te nietypowe wydarzenia.

Po raz kolejny historia napisana w domyśle pierwszoosobowej perspektywy dr Watsona, "Znak czterech" jest moim drugim ulubionym z czterech pełnowymiarowych opowiadań Conan Doyle'a o Sherlocku Holmesie. "Studium w szkarłacie" było dobrym wprowadzeniem, ale podobnie jak wielu czytelnikom, nie podobała mi się druga połowa tej opowieści, ponieważ nie skupiała się na uwielbianym przez wszystkich mistrzu dedukcji. Moim zdaniem Conan Doyle wziął wszystko, co działało w tej powieści, skonstruował to lepiej, skomponował lepszą historię i miał kilka bardziej barwnych postaci. Wspomina też o pewnych elementach budujących postać Sherlocka i jego środowisko pracy, które w dzisiejszych czasach ludzie uważają za oczywiste, jako znane fakty o bohaterze. Takie jak to, że był on wyjątkowym bokserem, bardzo sprawnym skrzypkiem i mistrzem kamuflażu. "Znak Czterech" wprowadza także młodzieżowy oddział detektywistyczny Holmesa oraz bloodhounda Toby'ego, który ma niesamowity zmysł węchu.

"Znak czterech" to intrygująca i emocjonująca pozycja w kanonie Sherlocka Holmesa. Jest porywająca, zawsze szczegółowa i zawiera kilka niesamowitych elementów scenograficznych, takich jak pościg parowcem przez Tamizę. Jednym z moich ulubionych aspektów tych detektywistycznych klasyków jest to, że Holmes zostawia Watsona, aby wykonać nieznaną misję. W tym momencie Holmes przeprowadzi wywiad ze sprawcą, aby uzyskać pełną historię. Podczas tych przypadków, gdy widzisz inną przedstawioną perspektywę , motywy, cele i przeszłe zmagania, możesz znaleźć się z politowaniem i współczuciem dla postaci, która przez całą historię była niczym innym jak czarnym charakterem.

Musicie koniecznie przeczytać lekturę “Znak czterech”.