Salt Kiss. Lyonesse. Tom 1

“Salt Kiss”

[Q] Najdłużej wyczekiwana książka, która okazała się okrutnym rozczarowaniem?

[współpraca reklamowa @wydawnictwopapieroweserca]

“Zaczęło się od bycia jego ochroniarzem, a teraz chodzi już tylko o jedno: służyć.”

Dwa lata.

DWA.

Dwa lata czekania na “Salt Kiss”, tylko po to, żeby poczuć… rozczarowanie. Tak bardzo wyczekiwana… i tak bardzo przereklamowana. Czy to jakiś żart? Chciałabym móc powiedzieć, że tak, ale byłoby to kłamstwo.

Zacznijmy od tego, że…

Nie, właściwie zacznijmy OD TEGO, że historia była reklamowana zupełnie inaczej. Autorka, booktokerki – wszędzie słyszałam, że to będzie epicki trójkąt miłosny. I wiecie co? Czuję się oszukana, bo w tym tomie tego po prostu nie ma.

Isolde, która miała być kluczowa, pojawia się dopiero pod sam koniec książki, w maratonie pełnym seksu i różu (nie skomentuję tego w żaden sposób). Nie, jej późne wejście nie jest argumentem, że to wprowadzenie do kontynuacji. Jeśli cała promocja obiecuje trójkąt, oczekuję trójkąta, a nie historii o facecie, który…

“Tak, krzyczy moje ciało, tak, wtóruje mu moje serce.”

tonie w emocjach i tęsknocie za kimś, kogo tak naprawdę NIE ZNA.

Jak wyglądały relacje w książce?

Około 70% – Tristan i Mark
Około 30% (a może i mniej) – Tristan i Isolde

Chciałabym napisać, że KAŻDA RELACJA BYŁA ZACHWYCAJĄCA, ale nie była. Wręcz przeciwnie – miejscami wywoływała obrzydzenie. W serii Zakazany owoc wszystko było super przedstawione, a tutaj przyrównywanie odbytu do kwiatu było… nie do zniesienia. Tak samo abstrakcją było wylewanie wosku na trzon, żeby potem spływał po mosznie - Słucham?

Chemia między bohaterami? NIE ISTNIAŁA. Zero napięcia, zero podłoża emocjonalnego. Spodziewałam się romansu, który będzie rozpalać, z ogromną dawką emocji, napięciem, które będzie rozsadzać od środka, i bohaterami, którzy będą mieli coś więcej do powiedzenia, a dostałam… wzajemne karmienie się spermą i połykanie własnej.

Kreacja bohaterów była GODNA pożałowania.

Tristan - 29-letni żołnierz, który powinien być twardy, doświadczony, potrafiący zachować kamienną twarz, okazał się naiwny, nad wyraz uczuciowy (natychmiastowe przywiązanie + obsesja = miłość do utraty tchu, albo czołgania się, jak kto woli) i… rumieniący się. Jego zachowanie nie pasowało do byłego żołnierza. Guys… wstydził się kupić zabawkę dla siebie. A zazdrość w jego wykonaniu? Girl… zazdrosny o własnego penisa, o płatek kwiatu i nie tylko. SERIO?

Tristan to człowiek, który nie ma do siebie ani grama SZACUNKU.
Człowiek, który jest TAK zazdrosny, że chce z Markiem mieć dokładnie taki sam układ, jaki miał z jego byłym ochroniarzem.

“- Nie masz zbyt silnego instynktu samozachowawczego.
- A po co miałbym mieć?”

Mark - koszmar. Traktuje ludzi jak narzędzia, zabawki, rzeczy.

PS Mark to jego przybrany wujek. Ojciec Tristana ożenił się z siostrą Marka.

Co do Isolde. Mark i Isolde (jego narzeczona). Ich wątek, historia… niemal nie istnieje. Jeśli ktoś liczył na rozwój tej relacji, przykro mi - go nie otrzyma.

“Kto nie chciałby oddać się komuś takiemu? Silnemu, pięknemu i władczemu.” - hmmm… POMYŚLMY.

Fabuły praktycznie nie ma. Rozumiem, że to erotyk, ale żeby przez niemal całą książkę była tylko myśl o seksie i sam seks? Czy to miała być parodia „Pięćdziesięciu twarzy Greya” w wersji męskiej, pozbawionej emocji?

Nie pisałam się na romans w wersji MM.
Nie pisałam się na absurdalność.
Nie pisałam się na tę treść.

Wniosek? Nie polecam. Na pewno nie sięgnę po kontynuację.