Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Saksonia w wojnie saski korpus pomocniczy w kampan
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Wśród licznych konfliktów zbrojnych okresu Starego Porządku, wojna o sukcesję austriacką (1740-48) zajmuje wyjątkowe miejsce. Uznawana za najbardziej skomplikowane starcie XVIII wieku, złożoność tej wojny wykraczała poza zwykłe konflikty wojskowe. Jak zauważył Anderson, jej zawiłości przypominały anomalie, które opisywane były przez Lodge'a. Nazwa "wojna o sukcesję austriacką" obejmuje kilka konfliktów, z których nie wszystkie były związane bezpośrednio z sukcesją Habsburgów, takich jak wojna angielsko-hiszpańska. Anglo-francuska rywalizacja, hiszpańskie roszczenia wobec włoskich terytoriów, stary antagonizm między Burbonami a Habsburgami oraz inne sprzeczności zaostrzyły sytuację w latach 1740-tych. Kluczowe miejsce w tej serii wydarzeń zajmują tzw. Wojny Śląskie (1740-42, 1744-45, 1756-63), będące starciami Prus z Austrią. Pod wodzą Fryderyka II Prusy szybko po śmierci cesarza Karola VI przejęły kontrolę nad zamożnym Śląskiem, co w ciągu dwóch lat walk zaowocowało utrzymaniem tego terytorium, usankcjonowanym przez pokój we Wrocławiu z 1742 roku. Aneksja Śląska nie tylko wzmocniła materialne zasoby Prus, ale również ograniczyła potęgę Habsburgów. To jednak stanowiło jedynie przejściowe rozwiązanie...
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Wśród licznych konfliktów zbrojnych okresu Starego Porządku, wojna o sukcesję austriacką (1740-48) zajmuje wyjątkowe miejsce. Uznawana za najbardziej skomplikowane starcie XVIII wieku, złożoność tej wojny wykraczała poza zwykłe konflikty wojskowe. Jak zauważył Anderson, jej zawiłości przypominały anomalie, które opisywane były przez Lodge'a. Nazwa "wojna o sukcesję austriacką" obejmuje kilka konfliktów, z których nie wszystkie były związane bezpośrednio z sukcesją Habsburgów, takich jak wojna angielsko-hiszpańska. Anglo-francuska rywalizacja, hiszpańskie roszczenia wobec włoskich terytoriów, stary antagonizm między Burbonami a Habsburgami oraz inne sprzeczności zaostrzyły sytuację w latach 1740-tych. Kluczowe miejsce w tej serii wydarzeń zajmują tzw. Wojny Śląskie (1740-42, 1744-45, 1756-63), będące starciami Prus z Austrią. Pod wodzą Fryderyka II Prusy szybko po śmierci cesarza Karola VI przejęły kontrolę nad zamożnym Śląskiem, co w ciągu dwóch lat walk zaowocowało utrzymaniem tego terytorium, usankcjonowanym przez pokój we Wrocławiu z 1742 roku. Aneksja Śląska nie tylko wzmocniła materialne zasoby Prus, ale również ograniczyła potęgę Habsburgów. To jednak stanowiło jedynie przejściowe rozwiązanie...
