Ryzyko dysleksji w warunkach dwujęzyczności..

Książka koncentruje się na problemach dzieci dwujęzycznych, które napotykają specyficzne trudności w nauce. Autorzy odnoszą swoje obserwacje do lingwistyki humanistycznej rozwijanej przez Profesora Władysława T. Miodunkę, skupiając się na polsko-obcym bilingwizmie. Dwujęzyczność jest tu rozpatrywana jako realne doświadczenie życiowe dzieci funkcjonujących pomiędzy dwoma językami i kulturami, a nie tylko teoretyczny koncept. Książka zajmuje się tym, jak trudności w nauce pojawiają się w obu używanych przez dziecko językach, zwracając uwagę, że ryzyko dysleksji jest bardziej związane z samą naturą bilingwizmu niż z konkretnym językiem. Monografia istotnie wzbogaca badania nad dysleksją, stosując klasyfikacje diagnostyczne takie jak ICD-11, DSM-V i ICF oraz koncepcje lingwistyczne dotyczące błędów syntagmatycznych i paradygmatycznych. Dzięki tej perspektywie możliwe staje się zobaczenie dziecka w kontekście jego szkolnego i społecznego funkcjonowania, a nie jedynie w świetle deficytów. Autorzy podkreślają, że rzetelna diagnoza dzieci dwujęzycznych wymaga analizy obu języków oraz uwzględnienia ich językowej biografii. Szczególną wartością książki są studia przypadków dzieci ukraińsko-polskojęzycznych zagrożonych dysleksją, które porównano z dziećmi dwujęzycznymi bez problemów oraz jednojęzycznymi z ryzykiem dysleksji. Analizy jakościowe i ilościowe identyfikują typowe wzorce błędów oraz znaczenie pamięci i świadomości fonologicznej oraz strategii dekodowania tekstu. Autorzy próbują zrozumieć, które problemy wynikają z zaburzeń przetwarzania języka, a które są efektem współistnienia dwóch systemów językowych.