Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Rocznice katyńskie. Rytuał polityczny w polskiej kulturze pamięci
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka koncentruje się na analizie rytuałów politycznych związanych z obchodami rocznic zbrodni katyńskiej w latach 1990–2023, badając ich funkcjonalny wymiar w polskiej kulturze pamięci. Przyglądając się relacjom medialnym z obchodów, autorzy identyfikują różnorodne funkcje, jakie spełniają te rytuały. Należą do nich funkcje emocjonalna, normatywna, legitymizacyjna, integracyjna, edukacyjna oraz performatywna. Dzięki wykorzystaniu teorii traumy kulturowej, książka analizuje również mit założycielski, podkreślany w przemówieniach rocznicowych przez polityków, który oscyluje między kłamstwem a prawdą o zbrodni katyńskiej. Powracający w narracji katyńskiej „przymus powtarzania” walki z fałszowaniem historii został porównany do traumy związanej z damnatio memoriae, charakterystycznym dla wczesnochrześcijańskich czasów zjawiskiem. W kontekście refleksji nad funkcją performatywną autorka omawia także zjawisko „drugiego Katynia”, które pojawiło się w rocznicowym dyskursie szczególnie po katastrofie samolotu prezydenckiego, zmierzającego na obchody 70. rocznicy zbrodni. Tego rodzaju podejście pokazuje, jak głęboko zakorzenione i wielowymiarowe są refleksje związane z pamięcią o Katyniu w polskiej społeczeństwie.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka koncentruje się na analizie rytuałów politycznych związanych z obchodami rocznic zbrodni katyńskiej w latach 1990–2023, badając ich funkcjonalny wymiar w polskiej kulturze pamięci. Przyglądając się relacjom medialnym z obchodów, autorzy identyfikują różnorodne funkcje, jakie spełniają te rytuały. Należą do nich funkcje emocjonalna, normatywna, legitymizacyjna, integracyjna, edukacyjna oraz performatywna. Dzięki wykorzystaniu teorii traumy kulturowej, książka analizuje również mit założycielski, podkreślany w przemówieniach rocznicowych przez polityków, który oscyluje między kłamstwem a prawdą o zbrodni katyńskiej. Powracający w narracji katyńskiej „przymus powtarzania” walki z fałszowaniem historii został porównany do traumy związanej z damnatio memoriae, charakterystycznym dla wczesnochrześcijańskich czasów zjawiskiem. W kontekście refleksji nad funkcją performatywną autorka omawia także zjawisko „drugiego Katynia”, które pojawiło się w rocznicowym dyskursie szczególnie po katastrofie samolotu prezydenckiego, zmierzającego na obchody 70. rocznicy zbrodni. Tego rodzaju podejście pokazuje, jak głęboko zakorzenione i wielowymiarowe są refleksje związane z pamięcią o Katyniu w polskiej społeczeństwie.
