Reguły gier

W książce znajdziemy różnorodne podejścia i analizy związane z przekładem literackim, badające jego wielorakie formy i wyzwania. Tamara Brzostowska-Tereszkiewicz analizuje tłumaczenie jako metodologię samego przekładu, podczas gdy Borys Szumański porównuje ten proces do gry polegającej na "pożeraniu". Małgorzata Gaszyńska-Magiera zastanawia się nad istnieniem reguł odbioru tłumaczeń literackich. Dalej, Tomasz Markiewka przygląda się granicom przekładu poprzez gry językowe J.R.R. Tolkiena w jego oryginalnych tekstach. Piotr Plichta z kolei omawia kwestie spójności i koherencji w rosyjskim tłumaczeniu "The Faerie Queene" Edmunda Spensera. Agnieszka Adamowicz-Pośpiech zgłębia zagadnienia związane z tytułami jako formą gry. W rozdziale poświęconym metaforom, Jakob Altmann analizuje tłumaczenia prozy Herty Müller na język polski. Olga i Wojciech Kubińscy omawiają zmienność funkcji literatury oraz norm, na przykładzie literatury dziecięcej w tłumaczeniach. Mira Czarnecka bada język dzieci w polskich wersjach "Piątego dziecka" Doris Lessing. Anna Bednarczyk eksploruje rolę intertekstu w przekładach, na przykładzie piosenek Eleny Kazancewej, podczas gdy Irina Jermaszowa mierzy się z wyzwaniem przekładu strategii gry Wiktora Pielewina w "Żółtej strzale". Natalia Rusiecka omawia tłumaczenie komedii Nikołaja Rudkowskiego, ze szczególnym uwzględnieniem gry słownej i scenicznej, jakie przedstawia. Lubomír Hampl porównuje tłumaczenie i odbiór frazeologizmów na przykładzie idiomów czeskich, polskich i rosyjskich. Na zakończenie książki znajdują się noty biograficzne, które przybliżają sylwetki autorów poszczególnych esejów.