Profesor - Mistrz - Przyjaciel

Ks. Stanisław Kowalczyk przyszedł na świat 15 czerwca 1932 roku w miejscowości Sieciechów, niedaleko Radomia. Swoją edukację filozoficzno-teologiczną odbył w latach 1949-1954 w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a święcenia kapłańskie otrzymał 19 grudnia 1954 roku z rąk biskupa Jana Lorka. Następnie, w latach 1954-1958, studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1957 roku uzyskał tytuł magistra, a rok później obronił doktorat dotyczący tomistycznej koncepcji jedności transcendentalnej. Już jako młody doktor, w 1958 roku, stał się profesorem w sandomierskim seminarium, by w 1964 roku rozpocząć pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim jako adiunkt. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1968 roku, przedstawiając pracę na temat Boga jako Najwyższego Dobra według św. Augustyna. Kolejne etapy jego kariery akademickiej to tytuł profesora nadzwyczajnego w 1985 oraz profesora zwyczajnego w 1991 roku. Od 1984 roku kierował Katedrą Filozofii Społecznej, a w latach 1990-1993 pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Społecznych KUL. Czasowo, w latach 1992-1995, odpowiadał również za kierowanie Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, nadal będąc związanym z KUL. Od 2000 roku, również jako profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, wspierał Wydział Teologii w Radomiu. Swoją wiedzę i doświadczenie dzielił z różnymi ośrodkami teologicznymi w Polsce, w tym we Wrocławiu, gdzie latach 1978-1981 nauczał w Papieskim Fakultecie Teologicznym, a w 2011 roku otrzymał doktorat honoris causa.

W trakcie swej kariery naukowej, ks. Kowalczyk wypromował 17 doktorów oraz był promotorem 144 prac magisterskich. Jego dorobek zawiera ponad 600 publikacji, z czego ponad 40 to książki. Obecnie, jako emerytowany profesor, mieszka w Lublinie.