Poławiacze sunu

Nie każdy upadek prowadzi do ostateczności. Niekiedy dno jest jedynie początkiem nowej ścieżki. Przeznaczenie Martena, oficera marynarki Koralowego Lorda, zdawało się być jasne i pełne zaszczytów, lecz zderzyło go z polem bitwy i krwią towarzyszy. Dwa księżyce zwiastowały nadciągające szaleństwo. Aby przetrwać, Marten musiał skorzystać z sunu, substancji, która po pierwszym użyciu staje się niekwestionowanym panem. To jak wyrok, który płynie wraz z krwią i z którego nie ma odwrotu. Opowieść o dwóch braciach, rozdzielonych przez los, ale ponownie zbliżonych przez własne ambicje i błędy z przeszłości. Starszy, walczący o resztki honoru wobec magicznego głodu, i młodszy, Cobar, często zapomina, że bliżej jest do dna rzeki niż do czubka masztu, pędząc w pogoni za wielkością. To kronika rzeczywistości, w której huk armat i świst korsarskich kordelasów zagłuszają szept politycznych intryg. Magia tutaj nie jest darem od bogów, lecz bronią, która najpierw uzależnia, a potem niszczy duszę i ciało. W starciu wielkiej polityki z desperacją wyrzutków społeczeństwa jedno jest pewne – każda decyzja ma swoją cenę, często opłacaną krwią.