Ostatnie bezkrólewie

Powieść "Ostatnie bezkrólewie" koncentruje się na jednym z kluczowych momentów w historii Polski. Fabuła toczy się od lata 1763 roku do wczesnej jesieni 1764 roku, kiedy to Rzeczpospolita doświadczała ostatniego w swoich dziejach okresu bezkrólewia po zgonie króla Augusta III. Znaczącą rolę w tym czasie odegrał potężny ród Czartoryskich, który z pomocą carycy Katarzyny II dążył do osadzenia na tronie ich siostrzeńca, Stolnika Litewskiego Stanisława Antoniego Poniatowskiego. Mimo że ich wpływy wśród szlachty były ograniczone, Czartoryscy liczyli na militarne wsparcie ze strony Rosji, aby zrealizować swoje ambicje.Na drugim krańcu politycznego spektrum znajdował się hetman wielki koronny Jan Klemens Branicki, który opowiadał się za reformami opartymi na współpracy z monarchą i zgodnym działaniu szlachty, mających na celu naprawę Rzeczypospolitej. Dwa konkurencyjne wizje przyszłości tego państwa stawały naprzeciw siebie. Historia ujawniła, która koncepcja zwyciężyła i jak doprowadziła do unicestwienia Polski i Litwy jako niepodległych bytów na mapie Europy. Czy losy musiały się tak potoczyć?Akcja powieści rozgrywa się w Głogowie, rodowej posiadłości Urszuli Lubomirskiej, siostry Branickiego, oraz w kluczowych wydarzeniach w Warszawie, gdzie coraz większe wpływy zdobywali zwolennicy Czartoryskich. To miejsce, gdzie decyduje się o losach polskiej korony. Książka nie przedstawia alternatywnej historii, lecz opiera się na szczegółowych badaniach, wykorzystując materiały źródłowe takie jak pamiętniki, dokumenty i listy. Skłania do refleksji nad przyczynami upadku osiemnastowiecznej Rzeczypospolitej z powodu wewnętrznych sporów elit. Czy od tamtego czasu rzeczywiście coś się zmieniło?