Orfeusz. Dramaty

Anna Świrszczyńska (1909–1984) zyskała sławę przede wszystkim jako znakomita poetka oraz autorka literatury dziecięcej. Jednak jej twórczość nie ograniczała się jedynie do poezji, bowiem tworzyła również dramaty, a jej związek z teatrem był silny dzięki pracy jako kierownik literacki. Już pierwszy dramat Świrszczyńskiej, „Orfeusz”, zyskał uznanie i został wystawiony przez renomowanych reżyserów Wilama Horzycę i Edmunda Wiercińskiego tuż po wojnie. Dzieło to ukazało kluczowe elementy stylu dramatopisarstwa autorki: z jednej strony skupienie na ludzkim cierpieniu, z drugiej afirmację życia i jego niezwykłości. Jej osobista teoria śmiechu rozwijana w dramatach łączy reinterpretację mitologicznych motywów z groteską i farsą, zawsze skupiając szczególną uwagę na bohaterkach kobiecych.W swoich jednoaktówkach Świrszczyńska tworzy niezwykłe światy, które wymykają się zrozumieniu i układaniu w logiczną całość. W tych utworach przenikają się mity, religie, elementy dawnych kultur i współczesne wynalazki. To światy, w których trudno odnaleźć porządek i sens; światy, w które angażują się bohaterowie, godząc się z własną nieważnością, a jednocześnie próbując ocalić siebie.